uszkodzenie narządów docelowych

Uszkodzenie narządów docelowych to określenie stosowane w medycynie dla opisania stopnia zaawansowania chorób przewlekłych, prowadzących do strukturalnych i funkcjonalnych zmian w kluczowych narządach. Najczęściej termin ten pojawia się w kontekście powikłań nadciśnienia tętniczego, cukrzycy i innych chorób metabolicznych.

W przypadku nadciśnienia tętniczego, uszkodzenie narządów docelowych obejmuje: przerost lewej komory serca, retinopatię nadciśnieniową, mikroalbuminurię i upośledzenie funkcji nerek, zmiany naczyniowe w krążeniu mózgowym oraz zmiany w naczyniach obwodowych. Rozpoznanie tych powikłań stanowi ważny element stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego i determinuje intensyfikację terapii.

W cukrzycy narządami docelowymi szczególnie narażonymi na uszkodzenie są nerki (nefropatia cukrzycowa), oczy (retinopatia cukrzycowa), nerwy obwodowe (neuropatia cukrzycowa) oraz układ sercowo-naczyniowy (makroangiopatia). Mechanizm uszkodzenia wiąże się z przewlekłą hiperglikemią, zaburzeniami mikrokrążenia oraz procesami autoimmunologicznymi.

Wczesne wykrycie subklinicznych oznak uszkodzenia narządów docelowych ma kluczowe znaczenie dla modyfikacji leczenia i zapobiegania nieodwracalnym zmianom. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (np. mikroalbuminuria, eGFR), obrazowe (echokardiografia, USG tętnic szyjnych, badanie dna oka) oraz czynnościowe.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl