zniekształcenie twarzy

Zniekształcenie twarzy (dysmorfizm twarzy) to termin medyczny odnoszący się do nieprawidłowego kształtu, asymetrii lub deformacji twarzy, które mogą być wrodzone lub nabyte. Zniekształcenia te mogą dotyczyć kości, mięśni, tkanek miękkich lub nerwów i obejmować różne części twarzy, w tym czoło, oczy, nos, policzki, usta czy żuchwę.

Przyczyny zniekształceń twarzy są różnorodne i obejmują wady wrodzone (np. zespoły genetyczne jak zespół Downa, zespół Pierre’a Robina, zespół Treachera Collinsa), urazy (złamania kości twarzoczaszki), stany zapalne, nowotwory, powikłania po zabiegach chirurgicznych lub efekty uboczne chorób neurologicznych (np. porażenie nerwu twarzowego). Niektóre zniekształcenia mogą być częścią złożonych zespołów wad lub chorób ogólnoustrojowych.

Diagnostyka zniekształceń twarzy obejmuje badanie kliniczne, badania obrazowe (RTG, TK, MRI) oraz w przypadku podejrzenia przyczyn genetycznych – badania cytogenetyczne i molekularne. Leczenie jest ściśle uzależnione od przyczyny i może obejmować interwencje chirurgiczne (chirurgia plastyczna, szczękowo-twarzowa, rekonstrukcyjna), fizjoterapię, leczenie farmakologiczne lub zastosowanie protez.

Zniekształcenia twarzy, poza aspektem czysto medycznym, mają istotny wpływ na psychikę pacjenta, jego samoocenę i funkcjonowanie społeczne. Dlatego kompleksowe podejście do leczenia powinno uwzględniać także wsparcie psychologiczne i terapię behawioralną, a w przypadku dzieci – wczesną interwencję rozwojową.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl