indukcja P-glikoproteiny
Indukcja P-glikoproteiny (P-gp) to proces zwiększający ekspresję i aktywność tego białka transportowego, które jest kodowane przez gen MDR1 (ABCB1). P-glikoproteina funkcjonuje jako pompa błonowa ATP-zależna, odpowiedzialna za usuwanie różnorodnych substancji, w tym leków, z wnętrza komórek.
Zjawisko indukcji P-gp ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ może prowadzić do rozwoju oporności wielolekowej. Wzmożona ekspresja P-gp w komórkach nowotworowych często skutkuje zmniejszoną skutecznością chemioterapii, gdyż aktywny transport leków przeciwnowotworowych na zewnątrz komórek uniemożliwia osiągnięcie terapeutycznego stężenia wewnątrzkomórkowego.
Liczne substancje mogą działać jako induktory P-glikoproteiny, m.in. rifampicyna, deksametazon, fenytoina czy ziele dziurawca. Indukcja może zachodzić poprzez aktywację czynników transkrypcyjnych, takich jak receptor pregnanu X (PXR) czy receptor konstytutywny androstanu (CAR), które zwiększają ekspresję genu ABCB1.
W praktyce klinicznej indukcja P-gp może prowadzić do istotnych interakcji lekowych, zmniejszając biodostępność i skuteczność terapeutyczną wielu leków będących substratami tego transportera. Dotyczy to m.in. leków przeciwpadaczkowych, immunosupresyjnych, przeciwwirusowych czy statyn.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Interakcje
Liść mięty pieprzowej (Mentha x piperita L.) wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakologicznych, co potwierdza brak interakcji w preparacie Iberogast Balance zawierającym 0,10 mL wyciągu na 1 mL produktu (ekstrakt 1:2,5-3,5 w 30% etanolu). Jednak preparaty złożone, takie jak Digestonic czy Krople Żołądkowe, zawierające liść mięty pieprzowej wraz z zielem dziurawca, wykazują potencjał indukcji enzymów cytochromu P450 (szczególnie CYP3A4 i CYP1A2), co może prowadzić do osłabienia działania leków metabolizowanych przez ten system enzymatyczny. Wśród leków narażonych na interakcje znajdują się m.in. indynawir, cyklosporyna, warfaryna, teofilina, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, leki przeciwdepresyjne oraz werapamil. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie Digestonic z lekami przeciwdepresyjnymi. Długotrwałe stosowanie preparatów zawierających hiperforynę (>1 mg/dobę przez ponad 2 tygodnie) zwiększa ryzyko interakcji.
cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, działanie przeciwarytmiczne, działanie przeciwwirusowe, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, efekt przeciwzakrzepowy, hiperforyna, indukcja enzymu cytochromu P450, indukcja P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP3A4, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, liść mięty pieprzowej, Mentha piperita, ośrodkowy układ nerwowy, teofilina, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Hepatosan fix –
Produkt leczniczy Hepatosan fix zawiera kompozycję ziołową, w tym ziele dziurawca (Hypericum perforatum L.), które wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Ziele dziurawca indukuje enzymy wątrobowe (m.in. cytochrom P450) oraz P-glikoproteinę, co prowadzi do obniżenia stężenia i skuteczności leków takich jak: leki przeciwcukrzycowe, przeciwwirusowe, doustne środki antykoncepcyjne, cyklosporyna, warfaryna, teofilina oraz digoksyna. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, garbniki zawarte w preparacie mogą tworzyć kompleksy z jonami żelaza, obniżając biodostępność preparatów żelaza, co wymaga zachowania minimum 2-godzinnego odstępu między dawkami.
aktywność serotoninergiczna, biodostępność, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie żółciopędne, efekt immunosupresyjny, efekt przeciwzakrzepowy, efekt serotoninergiczny, garbnik, Hypericum perforatum, indeks terapeutyczny, indukcja cytochromu P450, indukcja enzymatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, indukcja P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kontrola glikemii, krwawienie międzymiesiączkowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, liść mięty pieprzowej, odrzucenie przeszczepu, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, teofilina, warfaryna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Voriconazol Adamed 200 mg
Worykonazol jest inhibitorem izoenzymów CYP2C19, CYP2C9 oraz CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza ze względu na silne hamowanie CYP3A4. Standardowa dawka stosowana w badaniach to 200 mg p.o. dwa razy na dobę. Interakcje mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez te enzymy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QTc i torsades de pointes (np. przy jednoczesnym stosowaniu astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, chinidyny, terfenadyny, iwabradyny). Przeciwwskazane jest także łączenie worykonazolu z induktorami CYP450 (karbamazepina, długo działające barbiturany, ryfampicyna, rytonawir ≥400 mg BID, ziele dziurawca), które obniżają jego stężenie nawet o 77-82%. Worykonazol znacząco zwiększa stężenia m.in. syrolimusu (AUC wzrost 11-krotny), takrolimusu (AUC ↑221%), cyklosporyny (AUC ↑70%) oraz opioidów (oksykodon AUC ↑3,6-krotnie, alfentanyl AUC ↑6-krotnie, fentanyl AUC ↑1,34-krotnie), co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania i monitorowania. Zaleca się ostrożność u pacjentów przyjmujących leki wydłużające QTc oraz unikanie alkoholu ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego.
alkaloidy sporyszu, alkaloidy Vinca, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doustne środki antykoncepcyjne, działania niepożądane opioidów, działania niepożądane OUN, farmakokinetyka, hipoglikemia, hydroksypropylobetadeks, indukcja enzymatyczna, indukcja P-glikoproteiny, induktor CYP450, inhibicja CYP3A4, inhibicja enzymatyczna, inhibicja P-glikoproteiny, inhibitor enzymatyczny, interakcje lekowe, izoenzym CYP3A4, izoenzymy CYP450, neurotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność kory nadnerczy, opioidowe leki przeciwbólowe, pochodne sulfonylomocznika, rabdomioliza, stan stacjonarny leku, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QTc