zaburzenie tętna płodu

Zaburzenie tętna płodu to nieprawidłowość w czynności serca płodu, która może wskazywać na niedotlenienie lub inne problemy zdrowotne rozwijającego się dziecka. Prawidłowa częstość uderzeń serca płodu powinna mieścić się w zakresie 110-160 uderzeń na minutę. Zarówno bradykardia (zbyt wolna czynność serca), jak i tachykardia (zbyt szybka czynność serca) są stanami alarmowymi wymagającymi szybkiej oceny klinicznej.

W diagnostyce zaburzeń tętna płodu kluczową rolę odgrywa kardiotokografia (KTG), która umożliwia ciągły zapis czynności serca płodu oraz aktywności skurczowej macicy. Szczególne znaczenie mają takie parametry jak zmienność tętna (variability), obecność deceleracji (zwolnień czynności serca w odpowiedzi na skurcze macicy) oraz akceleracji (przyspieszeń). Spadek zmienności rytmu i występowanie późnych deceleracji są szczególnie niepokojące i mogą sugerować niedotlenienie płodu.

Postępowanie w przypadku zaburzeń tętna płodu zależy od ich nasilenia, czasu trwania oraz wieku ciążowego. W przypadku ciężkich, utrzymujących się zaburzeń, szczególnie w ciąży donoszonej, może być konieczne natychmiastowe zakończenie ciąży drogą cięcia cesarskiego. W mniej nasilonych przypadkach stosuje się zmianę pozycji ciała ciężarnej, tlenoterapię oraz nawodnienie, a także kontynuuje się ścisłe monitorowanie stanu płodu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl