ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (OCŚZN) to stan zapalny obejmujący cewki nerkowe i tkankę śródmiąższową nerek, który rozwija się zwykle jako reakcja nadwrażliwości na leki, infekcje lub choroby autoimmunologiczne. Najczęstszymi czynnikami sprawczymi są antybiotyki (szczególnie beta-laktamy), niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory pompy protonowej oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe.
Obraz kliniczny OCŚZN charakteryzuje się gorączką, wysypką skórną, bólem w okolicy lędźwiowej, objawami ogólnymi (złe samopoczucie, osłabienie) oraz różnym stopniem upośledzenia funkcji nerek. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost stężenia kreatyniny, eozynofilię w krwi obwodowej, białkomocz, krwinkomocz oraz obecność eozynofilów w osadzie moczu.
Rozpoznanie OCŚZN opiera się na obrazie klinicznym, wynikach badań laboratoryjnych oraz badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas biopsji nerki. W obrazie histopatologicznym dominuje naciek zapalny złożony z limfocytów T, eozynofilów, plazmocytów i makrofagów w obrębie śródmiąższu i cewek nerkowych.
Leczenie polega przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego (odstawienie leku), odpowiednim nawodnieniu oraz zastosowaniu kortykosteroidów w cięższych przypadkach. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, szczególnie jeśli przyczyna została wcześnie rozpoznana i usunięta, jednak w niektórych przypadkach może dojść do przewlekłej choroby nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zulbex
Rabeprazol sodowy (Zulbex 10 mg i 20 mg) wymaga starannej diagnostyki przed rozpoczęciem terapii, aby wykluczyć obecność zmian nowotworowych w żołądku i przełyku. Długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga regularnej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hematologicznych (małopłytkowość, neutropenia) oraz enzymów wątrobowych, które mogą ulegać nieprawidłowościom, zwykle ustępującym po odstawieniu leku. Należy zachować ostrożność u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości na benzimidazole oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przeciwwskazane jest stosowanie u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych. Interakcje farmakologiczne obejmują przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z atazanawirem oraz ostrożność przy stosowaniu z metotreksatem, ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, benzimidazol, Campylobacter, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, cytostatyk, enzym wątrobowy, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, majaczenie, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, osteoporoza, ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, rabeprazol sodowy, Salmonella, SCLE, tabletka dojelitowa, tężyczka, witamina B12, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dekslanzoprazol (Dexilant) wymaga wykluczenia złośliwego nowotworu żołądka przed rozpoczęciem terapii, gdyż może maskować objawy nowotworowe. Nie zaleca się łączenia z inhibitorami proteazy HIV zależnymi od kwaśnego środowiska (np. atazanawir, nelfinawir) ze względu na obniżenie ich biodostępności. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stosować ostrożnie, a u ciężkich przeciwwskazany. Długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga monitorowania skuteczności i oceny ryzyka, ze względu na ryzyko hipomagnezemii, która może manifestować się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi. Zaleca się kontrolę stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów stosujących digoksynę lub diuretyki. Dekslanzoprazol może także zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co należy uwzględnić u pacjentów z niedoborami lub czynnikami ryzyka. Terapia IPP zwiększa ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego (Salmonella, Campylobacter, Clostridium difficile) oraz może prowadzić do zapalenia okrężnicy przy utrzymującej się biegunce.
arytmia komorowa, biodostępność leku, Campylobacter, chromatogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, dekslanzoprazol, digoksyna, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, majaczenie, metotreksat, nowotwór żołądka, osteoporoza, ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, rumień wielopostaciowy, Salmonella, tężyczka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, witamina B12, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona