biodostępność worykonazolu
Biodostępność worykonazolu to parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej formie. Worykonazol jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych.
Worykonazol charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą ponad 90% na czczo. Biodostępność leku ulega zmniejszeniu o około 22% po posiłku bogatym w tłuszcze, dlatego zaleca się jego przyjmowanie co najmniej godzinę przed posiłkiem lub godzinę po posiłku. Lek wykazuje nieliniową farmakokinetykę zależną od dawki, co skutkuje nieproporcjonalnym wzrostem stężenia w osoczu przy zwiększaniu dawki.
Na biodostępność worykonazolu wpływają również czynniki genetyczne, szczególnie polimorfizm enzymu CYP2C19, który jest głównym szlakiem metabolicznym leku. Pacjenci z wolnym metabolizmem CYP2C19 mogą osiągać znacznie wyższe stężenia leku w osoczu. Dodatkowo, biodostępność worykonazolu może być modyfikowana przez liczne interakcje lekowe, zwłaszcza z induktorami lub inhibitorami enzymów cytochromu P450.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka worykonazolu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym (biodostępność 96%), nieliniową farmakokinetyką z kumulacją oraz znaczną zmiennością międzyosobniczą, głównie związaną z polimorfizmem genetycznym CYP2C19. Zwiększenie dawki z 200 mg do 300 mg dwa razy na dobę powoduje 2,5-krotny wzrost ekspozycji (AUCt). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 1-2 godzinach, a stan stacjonarny w osoczu uzyskuje się w ciągu 24 godzin przy dawkach nasycających. Worykonazol wykazuje dobrą penetrację do tkanek, w tym do ośrodkowego układu nerwowego, z objętością dystrybucji około 4,6 l/kg i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~58%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, a głównym metabolitem jest N-tlenek, o niewielkim działaniu przeciwgrzybiczym. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z okresem półtrwania około 6 godzin po dawce 200 mg doustnej, jednak ze względu na nieliniowość farmakokinetyki, ten parametr nie jest użyteczny do przewidywania kumulacji.
aspergiloza, bariera krew-mózg, biodostępność worykonazolu, CYP2C19, cytochrom P450, dawka nasycająca, działanie przeciwgrzybicze, eliminacja leku, izoenzymy wątrobowe, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-tlenek, nieliniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimorfizm genetyczny, posiłek wysokotłuszczowy, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, układ krwiotwórczy, wiązanie z białkami osocza, wolno metabolizujący -
Leksykon leków
Farmakokinetyka worykonazolu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 96% oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cₘₐₓ) osiąganym po 1-2 godzinach. Lek wykazuje nieliniową farmakokinetykę z powodu wysycenia metabolizmu, co skutkuje większym niż proporcjonalnym wzrostem ekspozycji (AUCτ) przy zwiększaniu dawki; np. wzrost dawki z 200 mg do 300 mg dwa razy na dobę powoduje 2,5-krotne zwiększenie AUCτ. Ekspozycja po dawkach doustnych 200 mg i 300 mg jest porównywalna do dawek dożylnych 3 mg/kg i 4 mg/kg mc. odpowiednio. Worykonazol wykazuje znaczną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji 4,6 l/kg) oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (58%). Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, z istotnym wpływem polimorfizmu CYP2C19, co powoduje dużą zmienność międzyosobniczą ekspozycji, szczególnie u populacji azjatyckiej (15-20% słabo metabolizujących). Metabolit N-tlenek stanowi 72% metabolitów w osoczu, jednak jest farmakologicznie nieaktywny. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z okresem półtrwania około 6 godzin po dawce 200 mg doustnej, jednak ze względu na nieliniowość farmakokinetyki, okres półtrwania nie jest miarodajny do przewidywania kumulacji.
bariera krew-mózg, biodostępność worykonazolu, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dawka nasycająca, dystrybucja do tkanek, ekspozycja AUC, farmakokinetyka w grupach specjalnych, hemodializa, hydroksypropylobetadeks, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-tlenek, nieliniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, okres półtrwania, osobnik słabo metabolizujący, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimorfizm genetyczny, wchłanianie, właściwość grzybobójcza, worykonazol
