polimorfizm genetyczny
Polimorfizm genetyczny to występowanie dwóch lub więcej wariantów (alleli) jednego genu w populacji, gdzie najrzadszy allel występuje z częstością większą niż 1%. Zjawisko to stanowi naturalną zmienność genetyczną i jest podstawą różnorodności biologicznej wśród ludzi.
W praktyce klinicznej polimorfizmy genetyczne mają istotne znaczenie, ponieważ mogą wpływać na podatność na choroby, odpowiedź na leki oraz ich metabolizm. Najbardziej powszechnymi formami polimorfizmów są polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP), insercje, delecje oraz zmienne liczby powtórzeń tandemowych (VNTR).
Badanie polimorfizmów genetycznych jest kluczowe w medycynie spersonalizowanej, farmakogenetyce oraz diagnostyce molekularnej. Pozwala na identyfikację wariantów genetycznych związanych z podwyższonym ryzykiem chorób wieloczynnikowych, takich jak choroby sercowo-naczyniowe, nowotwory czy cukrzyca typu 2. Ponadto, analiza polimorfizmów genów kodujących enzymy metabolizujące leki (np. cytochromu P450) umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnego profilu genetycznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaranta 30 mg
Produkt leczniczy Zaranta (rozuwastatyna) stosowany jest w terapii hipolipemizującej, gdzie dieta obniżająca stężenie cholesterolu stanowi integralną część leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Zalecana dawka początkowa w hipercholesterolemii wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg, przy czym dawki 30 i 40 mg wymagają szczególnej ostrożności i są wskazane głównie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz brakiem osiągnięcia celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. W prewencji pierwotnej i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych rekomendowana dawka to 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5 mg, z zakresem do 10 mg (6-9 lat) lub 20 mg (10-17 lat), natomiast w homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka maksymalna to 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek.
białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, czynna choroba wątroby, dieta hipolipemizująca, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, miopatia, polimorfizm genetyczny, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, terapia hipolipemizująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Lek Suvardio Plus dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, gdzie pierwsza wartość odnosi się do rozuwastatyny (w postaci soli wapniowej), a druga do ezetymibu. Standardowa dawka to 1 tabletka raz dziennie, którą można przyjmować niezależnie od posiłku. Terapia powinna być poprzedzona indywidualnym ustaleniem dawkowania poszczególnych składników, gdyż preparat złożony nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz z czynnikami predysponującymi do miopatii, u których początkowa dawka rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. Suvardio Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (≥7 pkt w skali Childa-Pugha) oraz aktywną chorobą wątroby.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, ekspozycja układowa, ezetymib, inhibitory proteazy, klirens kreatyniny, leki wiążące kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, stężenie lipidów, stężenie w osoczu, typranawir, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Zahron ASA to preparat złożony zawierający rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (100 mg) w formie kapsułek twardych, stosowany w dawce jednej kapsułki na dobę. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jego zastosowanie wymaga wcześniejszej stabilizacji pacjenta na indywidualnie dobranych dawkach obu składników. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. W przypadku zaburzeń czynności wątroby preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby oraz z wynikiem powyżej 9 w skali Childa-Pugha; u pacjentów z punktacją 8-9 należy rozważyć ocenę czynności nerek ze względu na zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z określonymi polimorfizmami genetycznymi zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki rozuwastatyny ze względu na zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową.
białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ogólnoustrojowa, inhibitor proteazy, lopinawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosufy 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (produkt Rosufy) zaleca się stosowanie diety obniżającej stężenie cholesterolu, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do celu terapeutycznego oraz reakcji pacjenta. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których nie osiągnięto celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5-20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5-10 mg, a maksymalna 20 mg. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Danazol – Przeciwwskazania stosowania
Danazol, lek o działaniu androgenowym, ma szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (34 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z nietolerancją galaktozy. Przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nerek i serca, a także porfirię, ze względu na ryzyko ostrej reakcji porfirycznej. Danazol jest również przeciwwskazany w ciąży i laktacji z powodu ryzyka wirylizacji płodów żeńskich oraz przenikania leku do mleka matki. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, w tym żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, zakrzepicy tętniczej i zatorowości płucnej, a także u osób z nowotworami hormonozależnymi stymulowanymi przez androgeny.
całkowity niedobór laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, danazol, Danazol Polfarmex, dziedziczna nietolerancja galaktozy, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe krwawienie z dróg rodnych, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nowotwór hormonozależny, parametry wątrobowe, polimorfizm genetyczny, porfiria, trombofilia nabyta, trombofilia wrodzona, wirylizacja płodu żeńskiego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowe, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica tętnicza, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Rozuwastatyna, dostępna w dawkach od 5 do 40 mg, powinna być stosowana zgodnie z indywidualnym schematem dawkowania, uwzględniającym wyjściowe stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz potencjalne działania niepożądane. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach terapii. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, a jej wprowadzenie wymaga nadzoru specjalisty ze względu na ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 mL/min) dawka początkowa powinna wynosić 5 mg, przy czym stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz z czynną chorobą wątroby rozuwastatyna jest przeciwwskazana. W populacji azjatyckiej zaleca się dawkę początkową 5 mg, a dawka 40 mg jest również przeciwwskazana ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva jest wskazany u dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią, u których wcześniej ustalono odpowiednią kontrolę lipidów stosując rozuwastatynę i ezetymib w oddzielnych preparatach, w dawkach odpowiadających zawartości leku złożonego (dostępne dawki: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg). Lek należy podawać doustnie, raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku, w trakcie stosowania diety hipolipemizującej. Produkt nie jest przeznaczony do inicjacji terapii ani do modyfikacji dawki – te etapy powinny być przeprowadzane za pomocą pojedynczych substancji czynnych. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby powyżej 70. roku życia, pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pacjenci pochodzenia azjatyckiego oraz osoby z predyspozycjami do miopatii, powinny rozpoczynać leczenie rozuwastatyną w dawce początkowej 5 mg, a następnie przejść na lek złożony po ustaleniu odpowiedniej dawki. Stosowanie u dzieci poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie lipidów, ezetimibe, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, typranawir, umiarkowana niewydolność wątroby, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosutrox 10 mg
Dawkowanie leku Rosutrox (rozuwastatyna) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłków. Maksymalna dawka to 40 mg, zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią lub wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których dawka 20 mg nie przyniosła oczekiwanych efektów. W przypadku pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5 mg (wiek 10-17 lat), z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg i 20 mg. U dzieci poniżej 6 lat stosowanie leku nie jest zalecane. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek wymaga modyfikacji: przy klirensie kreatyniny <60 ml/min dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie 40 mg jest przeciwwskazane; w ciężkiej niewydolności nerek lek jest przeciwwskazany. W niewydolności wątroby (Child-Pugh >9) stosowanie leku jest przeciwwskazane, a u pacjentów z wynikiem 8-9 punktów należy rozważyć ocenę czynności nerek.
białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyna, stężenie cholesterolu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, charakteryzuje się farmakokinetyką o liniowym profilu, z biodostępnością około 20% i czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax) około 5 godzin po podaniu doustnym. Lek wykazuje rozległą dystrybucję (objętość dystrybucji ~134 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminy). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Metabolity N-demetylowane zachowują około 50% aktywności, natomiast pochodne laktonowe są klinicznie nieaktywne. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%), a około 5% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Parametry farmakokinetyczne pozostają stabilne przy wielokrotnym podawaniu, bez kumulacji leku.
białko BCRP, białko transportujące OATP1B1, biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP2C19, enzym CYP2C9, enzym CYP3A4, farmakokinetyka pediatryczna, hepatocyty, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens kreatyniny, objętość dystrybucji, pochodne laktonowe, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie w osoczu, transporter OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosufy 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Rosufy, charakteryzuje się farmakokinetyką o liniowym profilu, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach i biodostępnością około 20%. Lek wykazuje wysoki stopień wychwytu przez wątrobę, gdzie wiąże się głównie z albuminami (~90%) i ma objętość dystrybucji około 134 litrów. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z powstawaniem N-demetylowanych metabolitów o aktywności zmniejszonej o 50% oraz nieaktywnych laktonowych pochodnych. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez mocz (5% niezmienionej substancji). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Transporter OATP-C odgrywa kluczową rolę w hepatocytarnym wychwycie i eliminacji leku.
ABCG2, BCRP, białko osocza, białko transportujące, biodostępność, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP 2C19, CYP 2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, ekspozycja na rozuwastatynę, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP-C, OATP1B1, okres półtrwania, pochodna laktonowa, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (Suvardio) pacjent powinien stosować dietę niskocholesterolową, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, biorąc pod uwagę stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję leku. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą specjalisty. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg/dobę (wiek 6-17 lat), z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg (6-9 lat) i 20 mg (10-17 lat). U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie 40 mg jest przeciwwskazane; u ciężkich zaburzeń nerek lek jest przeciwwskazany. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (8-9 punktów w skali Child-Pugh) dawkę należy ostrożnie dobierać, a stosowanie u pacjentów z aktywną chorobą wątroby jest przeciwwskazane.
białko transportowe, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta niskocholesterolowa, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rasa azjatycka, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Childa-Pugha, Suvardio, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), jest dostępny w czterech wariantach dawkowania i zalecany jest w dawce jednej kapsułki na dobę. Nie jest wskazany do terapii początkowej; pacjenci powinni być wcześniej skutecznie leczeni stałymi dawkami obu składników podawanymi osobno. Dawkowanie ustala się na podstawie dotychczas stosowanych dawek, a w przypadku konieczności zmiany dawkowania poszczególnych składników, należy ponownie wprowadzić je osobno. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, natomiast stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. Amlodypina nie jest dializowana, co wymaga ostrożności u pacjentów dializowanych. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, szczególnie przy wyniku w skali Childa-Pugha powyżej 9, preparat jest przeciwwskazany, a u pacjentów z wynikiem 8-9 obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę. U osób pochodzenia azjatyckiego oraz u pacjentów z określonymi polimorfizmami genetycznymi może być konieczne dostosowanie dawki rozuwastatyny ze względu na zwiększoną ekspozycję.
amlodypina bezylan, atazanawir, BCRP, białko transportowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializoterapia, dieta niskocholesterolowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, produkt złożony, rabdomioliza, rozuwastatyna i amlodypina, rozuwastatyna w osoczu, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, substancja czynna, tiazydowy lek moczopędny, tipranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lanzul 30 mg
Lanzoprazol, będący mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów, wykazuje wysoką dostępność biologiczną na poziomie 80-90% po podaniu doustnym w formie powlekanych produktów dojelitowych, co chroni lek przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1,5-2 godzin, jednak podanie leku z pokarmem zmniejsza dostępność biologiczną o około 50% i spowalnia wchłanianie. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (97%) oraz krótkim okresem półtrwania eliminacyjnego wynoszącym 1-2 godziny u osób zdrowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4, a eliminacja odbywa się w około 1/3 przez nerki i 2/3 przez przewód pokarmowy. Metabolity lanzoprazolu (sulfon, siarczek, pochodne 5-hydroksylowe) wykazują minimalne lub brak działania przeciwwydzielniczego, co wskazuje, że efekt terapeutyczny jest związany z niezmienioną formą leku.
bioekwiwalencja, biotransformacja wątrobowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, dostępność biologiczna, dysfagia, działanie przeciwwydzielnicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, klirens, lanzoprazol, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, stężenie w osoczu, wydzielanie wątrobowo-żółciowe, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Lek Crosuvo Plus to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz ezetymib, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii u dorosłych pacjentów. Produkt jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów, u których wcześniej ustalono odpowiednią dawkę obu składników podawanych oddzielnie, dlatego nie jest wskazany do inicjacji terapii. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka niezależnie od posiłku, przy jednoczesnym stosowaniu diety hipolipemizującej. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby powyżej 70 roku życia, pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pacjenci pochodzenia azjatyckiego oraz osoby z predyspozycjami do miopatii, powinny rozpoczynać leczenie od dawki 5 mg rozuwastatyny, a preparat w dawce 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazany u tych grup. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub czynna chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane.
białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir i typranawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, predyspozycja do miopatii, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby