infekcja gardła i jamy ustnej

Infekcja gardła i jamy ustnej to powszechny problem medyczny obejmujący stany zapalne błony śluzowej gardła (faryngitis) oraz jamy ustnej (stomatitis). Mogą być one wywołane przez patogeny wirusowe (najczęściej rhinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy, wirus Epsteina-Barr), bakteryjne (głównie paciorkowce grupy A, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis) lub grzybicze (najczęściej Candida albicans).

Objawy infekcji gardła i jamy ustnej obejmują ból gardła, trudności w przełykaniu (dysfagia), przekrwienie i obrzęk błony śluzowej, naloty na migdałkach, owrzodzenia jamy ustnej, powiększenie węzłów chłonnych podżuchwowych i szyjnych. Mogą wystąpić również objawy ogólnoustrojowe jak gorączka, złe samopoczucie czy bóle mięśniowe.

Diagnostyka infekcji gardła i jamy ustnej opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach laboratoryjnych (morfologia krwi z rozmazem, CRP, OB), szybkich testach diagnostycznych (np. w kierunku paciorkowca grupy A) oraz, w uzasadnionych przypadkach, posiewach mikrobiologicznych z gardła. Prawidłowa identyfikacja czynnika etiologicznego ma kluczowe znaczenie dla wyboru właściwej terapii.

Leczenie infekcji gardła i jamy ustnej jest uzależnione od czynnika wywołującego. W przypadku infekcji wirusowych terapia ma charakter objawowy (leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, nawilżanie błon śluzowych). Infekcje bakteryjne wymagają antybiotykoterapii, przy czym szczególnie istotne jest leczenie zakażeń paciorkowcowych ze względu na ryzyko powikłań. Infekcje grzybicze leczy się preparatami przeciwgrzybiczymi miejscowymi lub ogólnoustrojowymi.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Diglukonian chloroheksydyny – Właściwości farmakokinetyczne

Diglukonian chloroheksydyny wykazuje minimalne wchłanianie z powierzchni błon śluzowych i skóry, co ogranicza jego dystrybucję ogólnoustrojową i ryzyko działań niepożądanych systemowych. Po aplikacji preparatu Gardimax medica lemon spray substancja ta jest powoli uwalniana do śliny, gdzie dzięki elektrostatycznemu wiązaniu z ujemnie naładowanymi błonami śluzowymi jamy ustnej utrzymuje długotrwałe działanie przeciwbakteryjne. Diglukonian chloroheksydyny jest słabo wchłaniany z przewodu pokarmowego, podlega ograniczonemu metabolizmowi wątrobowemu, a około 90% dawki wydalane jest z kałem w postaci niezmienionej, co potwierdza przewód pokarmowy jako główną drogę eliminacji i korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym.
aktywny metabolit, błona śluzowa jamy ustnej, chlorowodorek lidokainy, diglukonian chloroheksydyny, dysfagia, dystrybucja ogólnoustrojowa, działanie miejscowo znieczulające, działanie niepożądane systemowe, działanie przeciwbakteryjne, enzym mikrosomalny wątroby, hepatotoksyczność, infekcja gardła i jamy ustnej, interakcja metaboliczna, krążenie ogólne, mechanizm działania miejscowego, metabolizm wątrobowy, niewydolność serca, objętość dystrybucji, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie lidokainy w osoczu, stężenie terapeutyczne, wątrobowy przepływ krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Ambazon – Interakcje

Ambazon jednowodny, substancja czynna preparatu Faringosept w dawce 10 mg, stosowany miejscowo w formie tabletek do ssania, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych. Dotychczas nie udokumentowano klinicznie istotnych interakcji ambazonu z innymi produktami leczniczymi, co jest związane z jego miejscowym działaniem ograniczającym wchłanianie ogólnoustrojowe. Mimo to, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych miejscowo w obrębie jamy ustnej i gardła ze względu na potencjalne sumowanie lub antagonizm efektów farmakodynamicznych. Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji z alkoholem, jednak ryzyko istotnych klinicznie interakcji jest niskie, choć spożywanie alkoholu podczas infekcji gardła nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia podrażnienia błon śluzowych.
ambazon jednowodny, cukrzyca, działanie przeciwzapalne, Faringosept, infekcja gardła i jamy ustnej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, interakcja ogólnoustrojowa, interakcja z alkoholem, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja laktozy, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, sacharoza, stan kliniczny, substancja pomocnicza, tabletka do ssania
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Septofar Miód i Cytryna 0,6 mg + 1,2 mg

Produkt leczniczy Septofar Miód i Cytryna, zawierający 0,6 mg amylometakrezolu oraz 1,2 mg 2,4-dichlorobenzylowego alkoholu w postaci pastylek twardych, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest badań określających przenikanie substancji czynnych do mleka matki oraz ich wpływ na płód, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. W związku z tym lek nie jest zalecany w tych grupach pacjentek, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu amylometakrezolu i 2,4-dichlorobenzylowego alkoholu na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn w wieku rozrodczym.
4-dichlorobenzylowy, alternatywna metoda leczenia, amylometakrezol i alkohol 2, bezpieczeństwo stosowania leku, ciąża, infekcja gardła i jamy ustnej, jama ustna i gardło, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, pastylka twarda, płodność, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie metabolitów do mleka, stosunek korzyści do ryzyka

infekcja gardła i jamy ustnej

Powiązane wpisy

Diglukonian chloroheksydyny – Właściwości farmakokinetyczne

Ambazon – Interakcje

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Septofar Miód i Cytryna 0,6 mg + 1,2 mg