alergia na białka
Alergia na białka to reakcja immunologiczna organizmu, w której układ odpornościowy błędnie rozpoznaje określone białka jako zagrożenie i produkuje przeciwciała IgE. Może dotyczyć zarówno białek pochodzenia zwierzęcego (np. białka mleka krowiego, jaj, ryb, owoców morza), jak i roślinnego (np. białka soi, pszenicy, orzechów).
Objawy alergii na białka mogą obejmować reakcje skórne (pokrzywka, wypryski), objawy ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, wymioty, biegunka), układu oddechowego (nieżyt nosa, kaszel, duszność) oraz – w najcięższych przypadkach – reakcję anafilaktyczną zagrażającą życiu. Diagnostyka opiera się na testach skórnych, oznaczaniu swoistych IgE oraz próbach eliminacyjno-prowokacyjnych.
Leczenie polega głównie na ścisłym unikaniu alergenu (dieta eliminacyjna), farmakoterapii objawowej oraz edukacji pacjenta w zakresie rozpoznawania i unikania ukrytych źródeł alergenu. W przypadku alergii na białka mleka krowiego u niemowląt często stosuje się hydrolizaty białkowe lub mieszanki elementarne. Immunoterapia swoista znajduje zastosowanie w wybranych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kreon Travix Max 20000 Ph.Eur.U. aktywności lipolitycznej
Produkt leczniczy Kreon Travix Max zawiera pankreatynę pochodzenia wieprzowego o wysokiej aktywności enzymatycznej: lipolitycznej 20 000 Ph.Eur.U., amylolitycznej 16 000 Ph.Eur.U. oraz proteolitycznej 1 200 Ph.Eur.U. Preparat występuje w formie kapsułek dojelitowych twardych, zawierających 300 mg proszku trzustkowego, co zapewnia ochronę enzymów przed działaniem soku żołądkowego. Kluczowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na pankreatynę lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z potwierdzoną alergią na białka wieprzowe lub enzymy trzustkowe pochodzenia wieprzowego. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne preparaty enzymatyczne lub konsultację alergologiczną.
aktywność amylolityczna, aktywność lipolityczna, aktywność proteolityczna, alergia na białka, alergia na białka wieprzowe, alergia pokarmowa, enzymy trzustkowe, kapsułka dojelitowa twarda, konsultacja alergologiczna, minimikrosfera, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, otoczka odporna na działanie soku żołądkowego, pankreatyna, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, reakcja skórna, schorzenie przewodu pokarmowego, skurcz oskrzeli, suplementacja enzymów trzustkowych, trzustka wieprzowa, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie połykania - Leksykon substancji czynnych
Octan glatirameru – Przeciwwskazania stosowania
Octan glatirameru, substancja czynna preparatu Copaxone dostępnego w dawkach 20 mg/ml oraz 40 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Średnia masa cząsteczkowa octanu glatirameru wynosi 5000-9000 daltonów, a lek stanowi mieszaninę syntetycznych polipeptydów złożonych z czterech naturalnych aminokwasów: kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny. Preparaty różnią się nieznacznie parametrami fizykochemicznymi: Copaxone 20 mg/ml ma osmolarność około 265 mOsmol/L, a 40 mg/ml około 300 mOsmol/L, przy pH 5,5-7,0. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na białka lub peptydy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych wynikających z charakteru polipeptydowej struktury leku.
alanina, alergia na białka, alergia na substancje, charakterystyka produktu leczniczego, Copaxone, kwas glutaminowy, lizyna, mieszanina polipeptydów, nadwrażliwość na substancję czynną, octan glatirameru, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, syntetyczne polipeptydy, tyrozyna, wywiad alergologiczny