erytroblastopenia

Erytroblastopenia (aplazja czerwonokrwinkowa) to rzadkie zaburzenie hematologiczne charakteryzujące się selektywnym zahamowaniem produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym. W stanie tym obserwuje się znaczne zmniejszenie lub całkowity brak erytroblastów (prekursorów erytrocytów) w szpiku przy zachowanej prawidłowej produkcji pozostałych linii komórkowych.

Erytroblastopenia może występować jako zaburzenie wrodzone (np. w niedokrwistości Blackfana-Diamonda) lub nabyte. Nabyta postać może być wywołana przez zakażenia (zwłaszcza parwowirusem B19), leki (m.in. fenytoina, azatiopryna), choroby autoimmunologiczne, nowotwory (szczególnie grasiczak) lub jako powikłanie przewlekłej niedokrwistości hemolitycznej.

Klinicznie erytroblastopenia objawia się niedokrwistością normocytową lub makrocytową z niską liczbą retikulocytów oraz charakterystycznym obrazem szpiku, w którym występuje brak lub znaczne zmniejszenie liczby prekursorów czerwonokrwinkowych. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować odstawienie leku wywołującego, terapię immunosupresyjną, przetoczenia krwi lub stosowanie czynników stymulujących erytropoezę.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl