stężenie mleczanu

Stężenie mleczanu (laktatu) we krwi to istotny parametr laboratoryjny, który odzwierciedla równowagę między produkcją a metabolizmem kwasu mlekowego w organizmie. W warunkach fizjologicznych, przy prawidłowym utlenowaniu tkanek, stężenie mleczanu we krwi wynosi 0,5-2,2 mmol/l. Wzrost powyżej tych wartości świadczy o hipoksji tkankowej i przejściu komórek na metabolizm beztlenowy.

Hiperlaktatemia (podwyższone stężenie mleczanu) może być skutkiem wielu stanów chorobowych, takich jak wstrząs (septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny), niewydolność oddechowa, ciężkie infekcje, urazy, zatrucia, choroby wątroby czy niewydolność krążenia. Stężenie mleczanu jest cennym markerem prognostycznym w medycynie ratunkowej i intensywnej terapii – wartości powyżej 4 mmol/l wiążą się z gorszym rokowaniem.

Monitorowanie stężenia mleczanu ma szczególne znaczenie w diagnostyce i prowadzeniu pacjentów we wstrząsie septycznym. Normalizacja stężenia mleczanu jest jednym z celów wczesnej terapii ukierunkowanej, a szybkość jego redukcji (klirens mleczanu) stanowi istotny parametr skuteczności wdrożonego leczenia. W protokołach postępowania zaleca się kontrolę stężenia co 2-4 godziny do czasu uzyskania wartości prawidłowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl