Montgomery-Asberg Depression Rating Scale

Montgomery-Asberg Depression Rating Scale (MADRS) to kliniczna skala oceny nasilenia depresji, opracowana w 1979 roku przez brytyjskich psychiatrów Stuarta Montgomery’ego i Marie Asberg. Jest powszechnie stosowanym narzędziem diagnostycznym w psychiatrii, służącym do pomiaru nasilenia objawów depresyjnych oraz monitorowania efektów leczenia przeciwdepresyjnego.

Skala MADRS składa się z 10 elementów oceniających różne aspekty depresji, w tym: smutek, napięcie wewnętrzne, zaburzenia snu, utratę apetytu, trudności w koncentracji, anhedonię (utratę zdolności odczuwania przyjemności), pesymistyczne myśli oraz myśli samobójcze. Każdy element oceniany jest w 7-stopniowej skali (0-6 punktów), co daje łączny wynik od 0 do 60 punktów. Wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie objawów depresyjnych.

MADRS charakteryzuje się wysoką czułością na zmiany w stanie klinicznym pacjenta, co czyni ją szczególnie wartościową w badaniach klinicznych leków przeciwdepresyjnych. W porównaniu do skali Hamiltona (HAM-D), MADRS kładzie mniejszy nacisk na objawy somatyczne, a większy na aspekty psychologiczne depresji, co może być zaletą w ocenie pacjentów z chorobami współistniejącymi. Interpretacja wyników obejmuje zazwyczaj następujące progi: 0-6 punktów oznacza brak depresji, 7-19 łagodną depresję, 20-34 umiarkowaną depresję, a powyżej 34 punktów – ciężką depresję.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Welbox 150 mg

Bupropion chlorowodorek, stosowany w dawce 150 mg w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Welbox), jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX12). Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na serotoninę i bez hamowania monoaminooksydazy. Skuteczność bupropionu w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD) potwierdzono w siedmiu badaniach klinicznych obejmujących dawki od 150 do 450 mg/dobę. W badaniach europejskich wykazano statystycznie istotną przewagę nad placebo w skali MADRS przy dawkach do 300 mg/dobę, natomiast w badaniach amerykańskich istotne korzyści uzyskano w 2 z 4 badań przy dawkach 300-450 mg/dobę. U osób starszych nie stwierdzono jednoznacznej przewagi nad placebo w analizie LOCF, choć analiza drugiego rzędu wykazała istotne wyniki. W badaniu zapobiegania nawrotom depresji, kontynuacja leczenia bupropionem (300 mg/dobę) przez 44 tygodnie wykazała skuteczność na poziomie 64% w porównaniu do 48% dla placebo (p<0,05).
amina katecholowa, bupropion chlorowodorek, ciężki epizod depresji, lek przeciwdepresyjny, LOCF, major depressive disorder, monoaminooksydaza, Montgomery-Asberg Depression Rating Scale, neuroprzekaźnik, odcinek QT, odcinek QTcF, remisja, skala MADRS, stan stacjonarny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ dopaminergiczny, układ noradrenergiczny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny indoloamin, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zapobieganie nawrotom, zapobieganie nawrotom depresji
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aribit 10 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Aribit, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy psycholeptyków, wykazującym złożony mechanizm działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonista receptorów 5HT2a. W badaniach in vitro wykazano jego silne powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do receptorów D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, bez istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych. Badania PET u zdrowych ochotników potwierdziły dawkozależne blokowanie receptorów D2/D3 w dawkach od 0,5 mg do 30 mg podawanych raz na dobę przez 2 tygodnie. Arypiprazol jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg i jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I.
arypiprazol, haloperydol, hiperaktywność dopaminergiczna, hipoaktywność dopaminergiczna, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, Montgomery-Asberg Depression Rating Scale, nawrót choroby, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, objawy psychotyczne, Positive and Negative Syndrome Scale, pozytonowa tomografia emisyjna, przewlekła schizofrenia, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor dopaminowy, receptor dopaminowy D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I

Montgomery-Asberg Depression Rating Scale

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Welbox 150 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Aribit 10 mg