antybiotyki fluorochinolonowe

Antybiotyki fluorochinolonowe stanowią ważną grupę chemioterapeutyków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowanych w leczeniu zakażeń układu moczowego, oddechowego, pokarmowego oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu aktywności gyrazy DNA i topoizomerazy IV, enzymów niezbędnych do replikacji DNA bakterii.

Do najczęściej stosowanych fluorochinolonów należą: ciprofloksacyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna i norfloksacyna. Leki te charakteryzują się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym oraz zdolnością do penetracji do tkanek i płynów ustrojowych, co zwiększa ich skuteczność kliniczną.

Pomimo wysokiej skuteczności, antybiotyki fluorochinolonowe mogą powodować poważne działania niepożądane, w tym uszkodzenie ścięgien (tendinopatie i zerwania ścięgna Achillesa), neuropatie obwodowe, zaburzenia psychiczne oraz wydłużenie odstępu QT. Z tego powodu Europejska Agencja Leków (EMA) oraz FDA wprowadziły ograniczenia w stosowaniu tych leków, zalecając je głównie w przypadkach, gdy inne antybiotyki są nieskuteczne lub przeciwwskazane.

Narastająca oporność bakterii na fluorochinolony, szczególnie wśród Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae oraz Pseudomonas aeruginosa, stanowi poważne wyzwanie kliniczne. Z tego względu racjonalne stosowanie tych antybiotyków, zgodnie z zasadami antybiotykoterapii, jest kluczowe dla zachowania ich skuteczności w przyszłości.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl