cefalosporyny drugiej generacji

Cefalosporyny drugiej generacji stanowią grupę antybiotyków beta-laktamowych, które zostały opracowane jako rozwinięcie i udoskonalenie cefalosporyn pierwszej generacji. Charakteryzują się zwiększoną aktywnością wobec bakterii Gram-ujemnych przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności przeciwko bakteriom Gram-dodatnim.

Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą: cefuroksym, cefaklor, cefonicyd, cefotetan i cefoksytyna. Wykazują one działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. W porównaniu do cefalosporyn pierwszej generacji, cechują się większą odpornością na działanie beta-laktamaz.

Spektrum działania cefalosporyn drugiej generacji obejmuje bakterie Gram-dodatnie (Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes) oraz szerszy zakres bakterii Gram-ujemnych, w tym Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, niektóre szczepy Enterobacteriaceae jak Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae czy Proteus mirabilis. Cefoksytyna i cefotetan wykazują dodatkową aktywność wobec beztlenowców.

Cefalosporyny drugiej generacji znajdują zastosowanie w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń układu moczowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich, a także w profilaktyce okołooperacyjnej. Są często stosowane w przypadku niepowodzenia terapii antybiotykami o węższym spektrum działania lub przy podejrzeniu zakażeń mieszanych.

Podobnie jak inne antybiotyki beta-laktamowe, cefalosporyny drugiej generacji mogą wywoływać reakcje alergiczne, a ich stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny wymaga ostrożności ze względu na możliwość występowania alergii krzyżowej. Przy długotrwałym stosowaniu mogą prowadzić do dysbiozy jelitowej i zwiększonego ryzyka zakażenia Clostridioides difficile.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl