układowe zapalenie wielomięśniowe

Układowe zapalenie wielomięśniowe (polymyositis) to rzadka choroba autoimmunologiczna z grupy miopatii zapalnych, charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem mięśni szkieletowych. Prowadzi do postępującego osłabienia mięśni, głównie w obrębie obręczy barkowej i biodrowej. Schorzenie to częściej występuje u kobiet, z typowym początkiem w wieku 30-60 lat.

Patogeneza choroby wiąże się z komórkową odpowiedzią immunologiczną, w której limfocyty T CD8+ atakują włókna mięśniowe, prowadząc do ich uszkodzenia. W obrazie klinicznym dominuje symetryczne, proksymalne osłabienie mięśniowe, które rozwija się podstępnie w ciągu tygodni lub miesięcy. Pacjenci mogą zgłaszać trudności we wstawaniu z krzesła, wchodzeniu po schodach czy unoszeniu rąk ponad głowę.

W diagnostyce układowego zapalenia wielomięśniowego kluczowe znaczenie mają: podwyższone poziomy enzymów mięśniowych (CK, aldolaza), wyniki badań elektromiograficznych, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego oraz biopsja mięśnia, która wykazuje charakterystyczne nacieki zapalne. Leczenie opiera się głównie na glikokortykosteroidach jako terapii pierwszego rzutu, a w przypadkach opornych stosuje się leki immunosupresyjne (metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) lub leki biologiczne.

Przebieg choroby jest zróżnicowany, ale wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić rokowanie. Około 25-30% pacjentów może rozwinąć nowotwór złośliwy w ciągu 3-5 lat od diagnozy, dlatego istotne są regularne badania przesiewowe w kierunku chorób nowotworowych. Układowe zapalenie wielomięśniowe wymaga interdyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, obejmującego nie tylko farmakoterapię, ale również fizjoterapię i rehabilitację.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl