ostra niedoczynność kory nadnerczy

Ostra niedoczynność kory nadnerczy (przełom nadnerczowy) to stan zagrożenia życia wynikający z nagłego, znacznego niedoboru hormonów kory nadnerczy, głównie kortyzolu. Stan ten charakteryzuje się gwałtownym początkiem i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Etiologia obejmuje nagłe przerwanie przewlekłej steroidoterapii, stres u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nadnerczy, uszkodzenie nadnerczy w przebiegu krwawienia, zakażenia, zawału lub operacji, a także farmakologiczną blokadę syntezy kortyzolu. Klinicznie manifestuje się osłabieniem, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, hipotonią, tachykardią, gorączką oraz zaburzeniami świadomości.

Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia kortyzolu i ACTH w surowicy oraz wykonaniu testu stymulacji ACTH. W badaniach laboratoryjnych typowo stwierdza się hiponatremię, hiperkaliemię, hipokalemię, hipoglikemię i podwyższone parametry zapalne. Leczenie wymaga natychmiastowego podania hydrokortozonu dożylnie, uzupełnienia płynów i elektrolitów oraz identyfikacji i leczenia czynnika wywołującego.

Prognoza zależy od szybkości rozpoznania i wdrożenia leczenia. Po opanowaniu ostrego stanu konieczne jest ustalenie leczenia podtrzymującego i edukacja pacjenta. Śmiertelność nieleczonego przełomu nadnerczowego jest bardzo wysoka i może sięgać 100%.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexamethasone Krka

Dexamethasone Krka, zawierający deksametazon, jest glikokortykosteroidem wymagającym ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko niedoczynności kory nadnerczy, która może utrzymywać się nawet ponad rok po zakończeniu terapii, zależnie od dawki i czasu leczenia. W sytuacjach stresu fizycznego (urazy, zabiegi chirurgiczne, poród) konieczne może być zwiększenie dawki. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem zakażeń oportunistycznych, maskowaniem objawów infekcji oraz poważnymi powikłaniami, takimi jak zapalenie ścięgien (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonów), zaostrzenie miastenii gravis, zaburzenia widzenia (zaćma, jaskra, CSCR) oraz ryzyko perforacji przewodu pokarmowego. Zaleca się regularne monitorowanie poziomu kortyzolu, glikemii, ciśnienia tętniczego oraz badań okulistycznych co 3 miesiące. Dawkowanie powinno być stopniowo zmniejszane, aby uniknąć zespołu odstawienia i ostrej niewydolności nadnerczy.
atrofia skóry, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, hipokaliemia, infekcja oportunistyczna, jaskra, miastenia gravis, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja galaktozy, osteoporoza, ostra infekcja wirusowa, ostra niedoczynność kory nadnerczy, perforacja rogówki, POChP, podrażnienie otrzewnej, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, układowa mykoza, węgorczyca, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie uchyłków, zawał serca, zespół odstawienia kortykosteroidów, zespół rozpadu guza, żywa szczepionka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 40 mg

Solu-Medrol (metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie w leczeniu objawowym różnych schorzeń, z wyjątkiem zaburzeń endokrynologicznych, gdzie pełni rolę terapii substytucyjnej. Wskazania obejmują szeroki zakres chorób endokrynologicznych (np. niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), reumatologicznych (m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości), okulistycznych (zapalenia błony naczyniowej, nerwu wzrokowego), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa) oraz neurologicznych (obrzęk mózgu, zaostrzenia stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu paliatywnym nowotworów oraz w celu indukcji diurezy w zespole nerczycowym bez mocznicy. W terapii gruźlicy płuc i gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych konieczne jest jednoczesne stosowanie chemioterapeutyku przeciwgruźliczego.
Podczas stosowania Solu-Medrol należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia, takie jak wyłączne dożylne podawanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe), konieczność rozpoczęcia leczenia ostrego urazu rdzenia kręgowego w ciągu 8 godzin od urazu oraz podanie leku w ciągu pierwszych 72 godzin od rozpoczęcia terapii przeciw Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS. W przypadku ostrego obrzęku krtani lekiem pierwszego wyboru pozostaje epinefryna. Preparaty w dawkach 500 mg i 1000 mg zawierają alkohol benzylowy, co wymaga ostrożności szczególnie u noworodków i wcześniaków ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Solu-Medrol jest zatem wszechstronnym lekiem o szerokim spektrum zastosowań, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie spojówek, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, nefropatia toczniowa, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pneumocystozowe zapalenie płuc, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty po chemioterapii, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrocortisonum Jelfa 20 mg

Przedawkowanie Hydrocortisonum Jelfa (20 mg) niesie ryzyko poważnych powikłań endokrynologicznych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Nagłe odstawienie leku może wywołać ostrą niedoczynność kory nadnerczy, stan zagrażający życiu, wymagający stopniowego zmniejszania dawki pod ścisłą kontrolą lekarską. W ostrych przypadkach przedawkowania możliwe jest zastosowanie dializy w celu przyspieszenia eliminacji hydrokortyzonu z organizmu. Należy również uwzględnić ryzyko reakcji anafilaktycznych i nadwrażliwości, które wymagają odpowiedniego leczenia farmakologicznego, w tym leków przeciwhistaminowych oraz adrenaliny w ciężkich przypadkach.
adrenalina, ciężka reakcja anafilaktyczna, dializa, glikokortykosteroid, Hydrocortisonum Jelfa, hydrokortyzon, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, objawy kliniczne, ostra niedoczynność kory nadnerczy, przedawkowanie hydrokortyzonu, przedawkowanie leku, reakcja anafilaktyczna, stan kliniczny pacjenta, zaburzenia endokrynologiczne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 40 mg

Dexamethasone Krka jest preparatem glikokortykosteroidowym dostępnym w dużych dawkach 20 mg i 40 mg, stosowanym w indywidualnie dostosowywanych dawkach w zależności od wskazań klinicznych. Standardowe dawkowanie mieści się w zakresie 0,5-10 mg/dobę, jednak w cięższych stanach może być konieczne przekroczenie 10 mg/dobę. Przykładowo, w leczeniu pęcherzycy stosuje się dawkę początkową 300 mg doustnie przez 3 dni z późniejszą redukcją, w zapaleniu mięśni i idiopatycznej plamicy małopłytkowej 40 mg przez 4 dni, a w profilaktyce i leczeniu wymiotów po cytostatycznej terapii 8-20 mg przed chemioterapią, następnie 4-16 mg/dobę przez 2-3 dni. W przerzutowym ucisku rdzenia dawka może sięgać do 96 mg w opiece paliatywnej. Dawkowanie powinno uwzględniać protokoły terapeutyczne oraz indywidualną odpowiedź pacjenta, a tabletki o różnych mocach (4 mg, 8 mg, 20 mg, 40 mg) można łączyć w celu optymalizacji terapii.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, nadciśnienie tętnicze, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niedoczynność kory nadnerczy, pęcherzyca, podrażnienie przewodu pokarmowego, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, szpiczak mnogi, zapalenie mięśni, zmiany psychologiczne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Deksametazon, substancja czynna leku Pabi-Dexamethason, jest stosowany w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej i odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki. W obrzęku mózgu dawki wynoszą od 6 mg do 16 mg (maksymalnie 24 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki, w ostrym astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej stosuje się pojedynczą dawkę 0,15-0,6 mg/kg m.c. Dla ostrych chorób skóry dawki wahają się od 8 mg do 40 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 100 mg na dobę z późniejszą redukcją. W układowym toczniu rumieniowatym stosuje się 6-16 mg/dobę, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów od 6 mg do 16 mg w zależności od postaci choroby. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkowanie dożylne wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę z późniejszym leczeniem doustnym, a w opiece paliatywnej dawki od 3 mg do 20 mg, z możliwością zwiększenia do 96 mg na dobę. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 8-20 mg przed zabiegiem, a następnie 4-16 mg/dobę przez kolejne dni.
astma ostra, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens leku, krup, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Deksametazon w preparacie PABI-DEXAMETHASON stosowany jest w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane, zależne od wskazań klinicznych oraz odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki w celu ograniczenia działań niepożądanych. Przykładowo, w obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 6-16 mg/dobę (maksymalnie do 24 mg), w ostrej astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się schemat dożylny z dawkami od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę, stopniowo zmniejszany, a następnie doustne podawanie z redukcją dawki o 1 mg co tydzień. W onkologii dawki wahają się od 3 mg do 96 mg/dobę, w zależności od wskazań, np. 40 mg/dobę w leczeniu szpiczaka mnogiego czy 8-20 mg przed chemioterapią w profilaktyce wymiotów.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, deksametazon, faza choroby, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, krup, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół odstawienia kortykosteroidów
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 20 mg

Dexamethasone Krka jest dostępny w tabletkach o wysokich dawkach 20 mg i 40 mg, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki w celu minimalizacji działań niepożądanych. Standardowe dawkowanie deksametazonu wynosi od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Przykładowe schematy dawkowania obejmują: pęcherzycę z dawką początkową 300 mg przez 3 dni, zapalenie mięśni i idiopatyczną plamicę małopłytkową po 40 mg przez 4 dni, a także profilaktykę wymiotów po cytostatykach w dawkach 8-20 mg przed chemioterapią i 4-16 mg w kolejnych dniach. W terapii nowotworów hematologicznych (szpiczak mnogi, ostra białaczka limfoblastyczna, chłoniaki) stosuje się dawki 20-40 mg zgodnie z protokołami. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając odpowiedź kliniczną oraz możliwość łączenia tabletek o różnych mocach (4 mg, 8 mg, 20 mg, 40 mg) dla optymalizacji terapii.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, ciężki stan kliniczny, cukrzyca, deksametazon Krka, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens deksametazonu, metabolizm, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, okres półtrwania w osoczu, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niedoczynność kory nadnerczy, pęcherzyca, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, prednizolon, prednizon, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, stężenie deksametazonu w osoczu, stężenie niezwiązanego leku, szpiczak mnogi, wymioty wywołane cytostatykami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie mięśni
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 125 mg

Solu-Medrol, zawierający metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie w terapii objawowej oraz jako leczenie substytucyjne w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy ostra niedoczynność kory nadnerczy. Preparat znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu zaostrzeń chorób reumatycznych, układowych chorób tkanki łącznej, ciężkich chorób alergicznych, schorzeń okulistycznych, chorób zapalnych jelit, pulmonologicznych oraz hematologicznych. Wskazania obejmują także leczenie paliatywne w onkologii, obrzęk mózgu, ostre urazy rdzenia kręgowego (terapia powinna być rozpoczęta w ciągu 8 godzin od urazu) oraz zapobieganie nudnościom i wymiotom po chemioterapii. Dawkowanie i droga podania (dożylna lub domięśniowa) są dostosowywane do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem przeciwwskazań, np. w idiopatycznej plamicy małopłytkowej dozwolone jest wyłącznie podanie dożylne. Preparaty o wyższych dawkach (500 mg i 1000 mg) zawierają odpowiednio 70,2 mg i 140,4 mg alkoholu benzylowego oraz 58,3 mg i 116,8 mg sodu, co należy uwzględnić przy doborze terapii.
alergiczne zapalenie spojówek, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pneumocystoza, półpasiec oczny, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, układowe zapalenie wielomięśniowe, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczulne zapalenie błony naczyniowej, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Dawkowanie i sposób podawania

Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Dawkowanie doustne u dorosłych waha się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością stosowania dawek powyżej 10 mg w stanach ciężkich, np. obrzęk mózgu (6-16 mg/dobę, max. 24 mg), ostra astma (16 mg/dobę u dorosłych, 0,6 mg/kg u dzieci), czy leczenie COVID-19 (6 mg/dobę przez maksymalnie 10 dni). W postaci dożylnej dawki są wyższe, np. obrzęk mózgu 8-10 mg i.v. początkowo, następnie 16-24 mg/dobę, wstrząs pourazowy 40-100 mg i.v. powtórzone po 12 godzinach, a w ciężkim napadzie astmy 8-20 mg i.v. z możliwością powtórzenia co 4 godziny. W leczeniu okulistycznym stosuje się krople 1 mg/ml w dawce 1 kropla 4-6 razy na dobę, z możliwością zwiększenia częstotliwości w ostrych stanach zapalnych do 1 kropli co godzinę, maksymalnie do 14 dni. Terapia u dzieci wymaga dostosowania dawki do masy ciała lub powierzchni ciała, z uwzględnieniem przerw w leczeniu u dzieci do 14 lat, aby zapobiec zaburzeniom wzrostu.
astma ostra, bolus, chemioterapia emetogenna, ciężki ostry napad astmy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, infuzja podskórna, leczenie przeciwzapalne, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, ostry stan zapalny, podanie nasiękowe, postać farmaceutyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny oka, terapia przerywana, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, worek spojówkowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wymioty, zaćma, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg

Methylprednisolone Sopharma to preparat zawierający metyloprednizolon sodu bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek stosowany jest głównie objawowo, z wyjątkiem leczenia substytucyjnego w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych i alergicznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, ciężkich chorób dermatologicznych (np. pęcherzyca, łuszczyca), a także w schorzeniach układu oddechowego (np. sarkoidoza, gruźlica płuc) oraz hematologicznych (np. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa). Wskazane jest stosowanie leku w terapii łączonej, np. z mineralokortykosteroidami w niedoczynności nadnerczy lub chemioterapeutykami przeciwgruźliczymi w gruźlicy płuc i zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
Leczenie metyloprednizolonem wymaga uwzględnienia specyficznych wskazań dotyczących drogi podania i czasu rozpoczęcia terapii, np. dożylne podanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe) oraz rozpoczęcie terapii w ciągu 8 godzin od ostrego urazu rdzenia kręgowego lub w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia Pneumocystis carinii u pacjentów z AIDS. Methylprednisolone Sopharma jest stosowany jako leczenie wspomagające w zaostrzeniach chorób reumatycznych i alergicznych, a także w leczeniu paliatywnym nowotworów. W ostrym niezapalnym obrzęku krtani lek pełni rolę uzupełniającą, gdyż lekiem pierwszego wyboru jest epinefryna. Preparat podaje się po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań, a dawkowanie i schemat terapii powinny być dostosowane do konkretnego schorzenia i stanu pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerek, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry