bisfosfonian dożylny

Bisfosfonianami dożylnymi są substancje czynne z grupy inhibitorów resorpcji kostnej, które podaje się w formie infuzji dożylnych. Główne związki z tej grupy stosowane w medycynie to: kwas zoledronowy, kwas pamidronowy oraz kwas ibandronowy. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności osteoklastów, co prowadzi do zmniejszenia resorpcji tkanki kostnej.

Wskazania do stosowania bisfosfonianów dożylnych obejmują leczenie osteoporozy, hiperkaclemii w przebiegu chorób nowotworowych, przerzutów nowotworowych do kości, choroby Pageta oraz osteogenesis imperfecta u dzieci. Szczególnie istotne jest ich zastosowanie w zapobieganiu powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową zajmującą kości.

Podawanie bisfosfonianów drogą dożylną wiąże się z określonymi działaniami niepożądanymi, wśród których najczęściej wymienia się reakcje ostrej fazy (gorączka, bóle mięśniowe, objawy grypopodobne), hipokalcemię, zaburzenia czynności nerek oraz rzadziej występującą martwicę kości szczęki. Leczenie wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek oraz poziomu wapnia w surowicy.

Protokoły podawania bisfosfonianów dożylnych różnią się w zależności od substancji czynnej i wskazania. Kwas zoledronowy najczęściej podaje się w pojedynczej infuzji raz na rok w leczeniu osteoporozy, natomiast w przypadku przerzutów nowotworowych do kości dawkowanie może być częstsze. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena stanu uzębienia pacjenta oraz odpowiednie nawodnienie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl