bronchokonstrykcja

Bronchokonstrykcja to patofizjologiczny proces polegający na skurczu mięśni gładkich dróg oddechowych, prowadzący do zwężenia światła oskrzeli i oskrzelików. Jest to kluczowy mechanizm leżący u podłoża wielu chorób układu oddechowego, w szczególności astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz reakcji nadwrażliwości na różne czynniki wziewne.

Mechanizm bronchokonstrykcji związany jest z aktywacją receptorów muskarynowych (głównie M3) przez acetylocholinę oraz pobudzeniem receptorów histaminowych, leukotrienowych i prostaglandynowych przez mediatory stanu zapalnego. W warunkach patologicznych skurcz oskrzeli może być wywołany przez alergeny, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, infekcje dróg oddechowych, zanieczyszczenia środowiskowe czy dym tytoniowy.

Klinicznie bronchokonstrykcja manifestuje się dusznością, świszczącym oddechem, kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Diagnostyka obejmuje badanie spirometryczne z próbą rozkurczową, testy prowokacyjne (np. test z metacholiną) oraz badania obrazowe. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela, w tym β2-mimetyki, leki antycholinergiczne oraz metyloksantyny, a w przypadkach przewlekłych – również glikokortykosteroidy wziewne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl