efekt beta-adrenolityczny

Efekt beta-adrenolityczny to zjawisko farmakologiczne polegające na blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych przez odpowiednie leki, znane jako beta-adrenolityki (beta-blokery). Działanie to prowadzi do zahamowania wpływu katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) na narządy docelowe.

Beta-adrenolityki, w zależności od selektywności, mogą blokować receptory beta-1 (znajdujące się głównie w sercu) i/lub beta-2 (zlokalizowane głównie w oskrzelach i naczyniach krwionośnych). Selektywne beta-1-adrenolityki, jak metoprolol czy bisoprolol, działają przede wszystkim na mięsień sercowy, podczas gdy nieselektywne, jak propranolol, blokują oba typy receptorów.

Efekt beta-adrenolityczny przejawia się klinicznie jako zmniejszenie częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego, przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. W układzie oddechowym może prowadzić do skurczu oskrzeli (szczególnie leki nieselektywne), a w metabolizmie do zmniejszenia glikogenolizy i lipolizy.

Leki wywołujące efekt beta-adrenolityczny są stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, jaskry oraz profilaktyce migreny. Działania niepożądane mogą obejmować bradykardię, hipotensję, skurcz oskrzeli (szczególnie u osób z astmą), zmęczenie oraz maskowanie objawów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl