przewlekła hiperurykemia

Przewlekła hiperurykemia to stan utrzymującego się podwyższonego stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi powyżej 7,0 mg/dl u mężczyzn i 6,0 mg/dl u kobiet. Jest to zaburzenie metaboliczne wynikające z nadmiernej produkcji kwasu moczowego lub jego niedostatecznego wydalania przez nerki.

Stan przewlekłej hiperurykemii stanowi główny czynnik ryzyka rozwoju dny moczanowej, charakteryzującej się epizodami ostrego zapalenia stawów, tworzeniem guzków dnawych oraz kamicy moczanowej. Długotrwale utrzymujące się wysokie stężenia kwasu moczowego mogą prowadzić do odkładania się kryształów moczanu sodu w tkankach, szczególnie w stawach, tkance podskórnej i nerkach.

Przewlekła hiperurykemia jest również powiązana z zespołem metabolicznym, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 oraz chorobami sercowo-naczyniowymi. Wyniki badań wskazują na potencjalną rolę podwyższonego stężenia kwasu moczowego jako niezależnego czynnika ryzyka rozwoju przewlekłej choroby nerek i progresji nefropatii.

Leczenie przewlekłej hiperurykemii obejmuje modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia alkoholu i pokarmów bogatych w puryny) oraz farmakoterapię. W farmakoterapii stosuje się leki hamujące produkcję kwasu moczowego (allopurynol, febuksostat) lub zwiększające jego wydalanie (probenecyd, lezynurad). Celem terapii jest obniżenie stężenia kwasu moczowego poniżej 6,0 mg/dl, co zmniejsza ryzyko powikłań klinicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl