powietrze pęcherzykowe
Powietrze pęcherzykowe to mieszanina gazów znajdująca się w pęcherzykach płucnych (alveolusach), będąca końcowym punktem drogi oddechowej. Skład powietrza pęcherzykowego różni się od powietrza atmosferycznego – zawiera więcej dwutlenku węgla (około 5-6% objętości), mniej tlenu (około 14-15%) oraz jest nasycone parą wodną.
Powietrze pęcherzykowe odgrywa kluczową rolę w wymianie gazowej pomiędzy układem oddechowym a układem krwionośnym. Na poziomie pęcherzyków płucnych zachodzi dyfuzja tlenu do krwi i dwutlenku węgla z krwi do pęcherzyków, co stanowi istotę oddychania zewnętrznego. Efektywność tej wymiany zależy od różnicy ciśnień parcjalnych gazów, powierzchni wymiany gazowej oraz grubości bariery pęcherzykowo-włośniczkowej.
Skład powietrza pęcherzykowego jest ważnym parametrem diagnostycznym w pulmonologii. Zaburzenia wymiany gazowej na poziomie pęcherzyków mogą świadczyć o różnych schorzeniach układu oddechowego, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma, włóknienie płuc czy zespół ostrej niewydolności oddechowej. Ocena składu powietrza pęcherzykowego może być dokonywana pośrednio poprzez badanie gazometrii krwi tętniczej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tlen medyczny sprężony SIAD 99,5 %
Tlen medyczny sprężony SIAD (kod ATC: V03AN01) to bezbarwny, bezwonny gaz o masie cząsteczkowej 32, temperaturze wrzenia -183,1ºC (przy 1 barze) i gęstości 1,355 kg/m³ (przy 15ºC). Stanowi minimum 99,5% objętości produktu i jest kluczowym składnikiem powietrza atmosferycznego (21%). Podstawowe zużycie tlenu u dorosłego człowieka wynosi około 250 ml/min na powierzchni ciała 1,8 m², z redukcją o 10% podczas znieczulenia ogólnego i nawet 50% podczas snu przy obniżeniu temperatury ciała o 10°C. W warunkach fizjologicznych powietrze pęcherzykowe zawiera około 14% tlenu (ciśnienie parcjalne 105 mm Hg), a krew tętnicza ma ciśnienie parcjalne tlenu na poziomie 97 mm Hg, z gradientem pęcherzykowo-kapilarnym wzrastającym do 30 mm Hg u osób starszych. Tlen transportowany jest głównie związany z hemoglobiną (1,34 ml tlenu/g Hb), co przy stężeniu hemoglobiny 15 g/100 ml daje maksymalną pojemność tlenową krwi około 20 ml/100 ml, natomiast rozpuszczony w osoczu jest w ilości około 0,3 ml/100 ml krwi.
ciśnienie parcjalne tlenu, dostępny tlen, gaz medyczny, gradient tlenu, hemoglobina, krew tętnicza, nasycenie krwi tlenem, niedotlenienie, osocze krwi, pojemność tlenowa krwi, powietrze pęcherzykowe, rezerwa tlenowa, stężenie hemoglobiny, tlen medyczny sprężony, wydajność serca, znieczulenie ogólne, zużycie tlenu