przedawkowanie moksonidyny
Przedawkowanie moksonidyny to stan kliniczny, który powstaje w wyniku przyjęcia dawki leku przekraczającej zalecane dawkowanie terapeutyczne. Moksonidyna jest agonistą receptorów imidazolowych, stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działa na ośrodkowy układ nerwowy poprzez receptory imidazolinowe I1 zlokalizowane w rdzeniu przedłużonym, zmniejszając aktywność układu współczulnego.
Objawy przedawkowania moksonidyny obejmują silne obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensję), bradykardię, zawroty głowy, senność, ospałość, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach może dojść do zaburzeń świadomości, depresji oddechowej, a nawet śpiączki. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie moksonidyny z innymi lekami hipotensyjnymi lub depresantami OUN.
Postępowanie w przedawkowaniu moksonidyny obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, płynoterapię oraz leczenie objawowe. W przypadku znacznej hipotensji może być konieczne zastosowanie amin presyjnych. Nie istnieje specyficzne antidotum dla moksonidyny. Ze względu na słabe wiązanie z białkami osocza, moksonidyna może być usuwana z organizmu poprzez hemodializę, choć zwykle nie jest to konieczne przy odpowiednim leczeniu podtrzymującym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Physiotens 0,4 0,4 mg
Przedawkowanie moksonidyny, nawet w dawkach do 19,6 mg, nie powoduje skutków śmiertelnych, jednak wywołuje liczne objawy kliniczne wymagające intensywnego monitorowania i leczenia. Charakterystyczne symptomy obejmują ból głowy, uspokojenie, senność, niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, osłabienie, bradykardię (<60 uderzeń/min), suchość błon śluzowych, wymioty, zmęczenie oraz ból żołądka. W ciężkich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie zaburzeń świadomości i oddychania. Badania na zwierzętach wskazują na możliwość wystąpienia paradoksalnych objawów, takich jak przejściowe nadciśnienie, tachykardia (>100 uderzeń/min) oraz hiperglikemia, które mogą potencjalnie pojawić się u ludzi przy ciężkim przedawkowaniu.
antagonista receptora alfa, antidotum, atropina, ból głowy, bradykardia, ciężkie przedawkowanie, ciśnienie tętnicze, dopamina, drożność dróg oddechowych, hiperglikemia, interwencja medyczna, leczenie objawowe, niedociśnienie, objawy kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, perfuzja narządowa, płyny infuzyjne, przedawkowanie moksonidyny, równowaga elektrolitowa, rytm serca, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, układ przywspółczulny, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wspomaganie krążenia, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Physiotens 0,2 0,2 mg
Przedawkowanie moksonidyny, substancji czynnej Physiotens 0,2 mg, może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, takich jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), senność, zaburzenia oddychania, ból głowy, suchość błon śluzowych, wymioty oraz ból żołądka. W ciężkich przypadkach konieczne jest monitorowanie świadomości i funkcji oddechowych ze względu na ryzyko zagrożenia życia. Dawki nawet do 19,6 mg nie wywołały zgonów, jednak wywołały poważne objawy. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na możliwość wystąpienia paradoksalnego nadciśnienia, tachykardii (>100 uderzeń/min) oraz hiperglikemii, co może komplikować obraz kliniczny przedawkowania u ludzi.
antagonista receptora alfa, antidotum, atropina, ból głowy, bradykardia, ciężkie przedawkowanie, dopamina, funkcje oddechowe, hiperglikemia, interwencja medyczna, intubacja, kontrola glikemii, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadciśnienie przejściowe, niedociśnienie, niepożądany objaw, nudności i wymioty, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płyn infuzyjny, przedawkowanie moksonidyny, przewód pokarmowy, spadek ciśnienia tętniczego, spowolnienie oddychania, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wspomaganie krążenia, zaburzenia świadomości, zawroty głowy