objawowa choroba sercowo-naczyniowa

Objawowa choroba sercowo-naczyniowa (ang. symptomatic cardiovascular disease) odnosi się do stanu, w którym patologie układu krążenia wywołują dostrzegalne klinicznie symptomy. Najczęstszymi jej postaciami są: choroba wieńcowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca oraz choroba naczyń obwodowych.

W chorobie wieńcowej objawy takie jak dławica piersiowa (ból zamostkowy), duszność wysiłkowa, czy zmęczenie są wynikiem niedokrwienia mięśnia sercowego. Niewydolność serca manifestuje się dusznością, obrzękami kończyn dolnych, zmniejszoną tolerancją wysiłku oraz orthopnoe. Zaburzenia rytmu serca mogą powodować kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia lub stany przedomdleniowe.

Diagnostyka objawowej choroby sercowo-naczyniowej obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, koronarografia, MRI serca), elektrokardiografię, testy wysiłkowe oraz badania laboratoryjne. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię, interwencje zabiegowe (np. angioplastyka wieńcowa, wszczepienie stentów) oraz modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Pacjenci z objawową chorobą sercowo-naczyniową stanowią grupę wysokiego ryzyka wystąpienia poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy nagły zgon sercowy. Dlatego wymagają oni intensywnego leczenia profilaktycznego, regularnych kontroli lekarskich oraz ścisłego monitorowania postępu choroby.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl