wady układu tętniczo-żylnego

Wady układu tętniczo-żylnego stanowią grupę nieprawidłowości strukturalnych w układzie krążenia, które charakteryzują się nieprawidłowym połączeniem między układem tętniczym a żylnym. Mogą one występować jako wady wrodzone, obecne już przy urodzeniu, lub nabyte w wyniku urazów czy procesów chorobowych.

Do najczęstszych wad układu tętniczo-żylnego należą przetoki tętniczo-żylne, malformacje tętniczo-żylne oraz naczyniaki. Przetoki tętniczo-żylne to bezpośrednie połączenia między tętnicą a żyłą, omijające łożysko włośniczkowe, co prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych. Malformacje tętniczo-żylne to kłębowiska nieprawidłowych naczyń tworzących patologiczne połączenia między układem tętniczym a żylnym.

Objawy kliniczne wad układu tętniczo-żylnego zależą od ich lokalizacji, wielkości i przepływu krwi. Mogą obejmować szmer naczyniowy nad zmianą, pulsujący guz, miejscowe zaczerwienienie i ocieplenie skóry, obrzęk, ból, a w przypadku dużych przetok – niewydolność serca z wysokim rzutem. W obrębie OUN malformacje tętniczo-żylne mogą prowadzić do krwawień śródmózgowych, niedokrwienia lub napadów padaczkowych.

Diagnostyka wad układu tętniczo-żylnego opiera się na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz angiografia, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. Leczenie może obejmować embolizację naczyń, chirurgiczne usunięcie zmiany, radioterapię stereotaktyczną lub kombinację tych metod.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl