infuzja roztworu glukozy
Infuzja roztworu glukozy to procedura medyczna polegająca na dożylnym podawaniu roztworu glukozy, zwykle w stężeniach 5%, 10% lub 20%. Jest to jedna z podstawowych metod nawadniania i dostarczania energii pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie.
Wskazaniami do zastosowania infuzji roztworu glukozy są: hipoglikemia, odwodnienie, żywienie pozajelitowe, dostarczanie nośnika dla leków oraz zapobieganie ketozie. Roztwór 5% glukozy jest izotoniczny i dostarcza 170 kcal/litr, podczas gdy roztwory o wyższych stężeniach są hipertoniczne i dostarczają proporcjonalnie więcej kalorii.
Przy podawaniu infuzji roztworu glukozy należy monitorować poziom glikemii, aby uniknąć hiperglikemii, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Zbyt szybka infuzja roztworów hipertonicznych może prowadzić do hiperosmolarności, odwodnienia komórkowego i zaburzeń elektrolitowych. U pacjentów wyniszczonych stosowanie infuzji glukozy wymaga jednoczesnej suplementacji tiaminy, aby zapobiec encefalopatii Wernickego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminoven Infant 10% –
Przedawkowanie roztworu Aminoven Infant 10%, zawierającego aminokwasy takie jak L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna i L-metionina, może nastąpić zarówno przez podanie nadmiernej dawki, jak i zbyt szybką infuzję. Objawy kliniczne obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększoną utratę aminokwasów przez nerki, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i monitorowania stanu pacjenta. W przypadku hiperkaliemii, potencjalnie zagrażającego życiu powikłania, zaleca się podanie 200-500 ml 10% roztworu glukozy z 1-3 jednostkami modyfikowanej insuliny na każde 3-5 g glukozy, celem przesunięcia potasu do komórek i normalizacji jego stężenia w surowicy.
aminokwas, aspiracja, bilans azotowy, dreszcze, drżenie mięśniowe, funkcja nerek, hiperkaliemia, infuzja roztworu glukozy, interwencja medyczna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, lek przeciwwymiotny, monitoring parametrów życiowych, nieprawidłowe dawkowanie, nudności, przerwanie infuzji, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, stężenie elektrolitów, stężenie w surowicy, szybkość infuzji, utrata aminokwasów przez nerki, wymioty, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clazicon 30 mg
Przedawkowanie gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, prowadzi do nasilonej hipoglikemii wskutek nadmiernej stymulacji wydzielania insuliny z komórek beta trzustki. Objawy przedawkowania dzielą się na umiarkowane, obejmujące drżenie rąk, nadmierne pocenie, bladość, kołatanie serca, głód i zaburzenia koncentracji bez utraty przytomności, oraz ciężkie, manifestujące się śpiączką hipoglikemiczną, drgawkami i innymi poważnymi zaburzeniami neurologicznymi. Ze względu na silne wiązanie gliklazydu z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tej substancji z organizmu.
białka osocza, ciągła infuzja, Clazicon, dializa, drgawki, efekt hipoglikemizujący, gliklazyd, hipoglikemia, infuzja roztworu glukozy, komórki beta trzustki, monitorowanie glikemii, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, utrata przytomności, wstrzyknięcie dożylne, wydzielanie insuliny, zaburzenia neurologiczne