obniżona masa urodzeniowa
Obniżona masa urodzeniowa (ang. low birth weight, LBW) to stan, w którym noworodek waży mniej niż 2500 gramów niezależnie od wieku ciążowego. Stanowi istotny problem kliniczny, będąc jednym z głównych czynników ryzyka zwiększonej śmiertelności i zachorowalności noworodków.
W praktyce klinicznej wyróżnia się kilka podkategorii: bardzo mała masa urodzeniowa (VLBW) poniżej 1500 gramów oraz skrajnie mała masa urodzeniowa (ELBW) poniżej 1000 gramów. Obniżona masa urodzeniowa może wynikać z przedwczesnego porodu (przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży) lub z wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu (IUGR) przy donoszonym czasie ciąży.
Czynniki ryzyka obejmują: palenie tytoniu przez matkę, niedożywienie, niski status socjoekonomiczny, choroby matki (nadciśnienie, cukrzyca, infekcje), wielopłodową ciążę oraz nieprawidłowości łożyska. Noworodki z obniżoną masą urodzeniową są narażone na liczne powikłania, w tym zespół zaburzeń oddychania, hipotermię, hipoglikemię, żółtaczkę, trudności w karmieniu oraz długofalowe problemy neurorozwojowe.
Postępowanie medyczne obejmuje intensywną opiekę neonatologiczną, wsparcie oddychania, ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, ostrożne zarządzanie podażą płynów i żywienia oraz profilaktykę zakażeń. Noworodki te wymagają także długoterminowej obserwacji pod kątem potencjalnych zaburzeń rozwojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beloflow 10 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej preparatu Beloflow, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz karcynogennych przy stosowaniu terapeutycznych dawek u dorosłych organizmów. Ocena farmakologiczna i toksykologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych, a badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu nie wykazały znaczącego ryzyka dla ludzi. Jednakże, w modelu myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżoną masę urodzeniową oraz opóźnienia w rozwoju fizycznym potomstwa po ekspozycji matek na solifenacynę.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bursztynian solifenacyny, działanie farmakologiczne, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja w osoczu, funkcja rozrodcza, obniżona masa urodzeniowa, ogólnoustrojowa ekspozycja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność wielokrotnego podania, zmniejszenie żywych urodzeń - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Forastmin 12 mcg
Formoterol fumaran dwuwodny, substancja czynna leku Forastmin, jest długo działającym β2-mimetykiem stosowanym w kontroli astmy oskrzelowej. Dane kliniczne dotyczące jego stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na zasadzie przewagi korzyści dla matki nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że wysokie dawki formoterolu mogą powodować brak implantacji zarodków, zmniejszoną przeżywalność pourodzeniową oraz obniżoną masę urodzeniową potomstwa, jednak te efekty obserwowano przy ekspozycji znacznie przekraczającej standardowe dawki kliniczne u ludzi. W związku z tym potencjalne zagrożenie dla człowieka nie zostało jednoznacznie określone.