stadium miejscowo zaawansowane
Stadium miejscowo zaawansowane to określenie stosowane w onkologii do opisu nowotworu, który rozrósł się poza swoje pierwotne miejsce powstania i zajął okoliczne tkanki, ale nie rozprzestrzenił się do odległych narządów (nie dał przerzutów odległych). Jest to zazwyczaj etap pośredni między wczesnym stadium (ograniczonym do miejsca pierwotnego) a stadium uogólnionym (z przerzutami odległymi).
W klasyfikacji TNM (Tumor-Node-Metastasis) stadium miejscowo zaawansowane najczęściej odpowiada wyższym wartościom parametru T (określającego wielkość i miejscowe rozprzestrzenianie się guza pierwotnego) oraz może obejmować zajęcie regionalnych węzłów chłonnych (N+), przy braku przerzutów odległych (M0). Dokładna definicja stadium miejscowo zaawansowanego różni się w zależności od typu nowotworu.
Leczenie nowotworów w stadium miejscowo zaawansowanym wymaga zazwyczaj wielospecjalistycznego podejścia terapeutycznego i może obejmować kombinację metod, takich jak chirurgia, radioterapia i chemioterapia, często stosowanych w terapii neoadjuwantowej (przedoperacyjnej) lub adjuwantowej (pooperacyjnej). Celem leczenia może być wyleczenie choroby, chociaż jest ono trudniejsze niż w przypadku wczesnych stadiów nowotworu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pemetrexed Eugia 500 mg
Pemetrexed Eugia jest wskazany w leczeniu nieoperacyjnego złośliwego międzybłoniaka opłucnej oraz niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) o histologii innej niż przeważająco płaskonabłonkowa. W terapii pierwszego rzutu stosuje się go w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP oraz u chorych na międzybłoniaka, którzy nie byli wcześniej leczeni chemioterapią. W monoterapii Pemetrexed Eugia jest stosowany jako leczenie podtrzymujące u pacjentów bez progresji po chemioterapii opartej na pochodnych platyny oraz jako terapia drugiego rzutu po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia systemowego. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do infuzji w dawkach 100 mg i 500 mg, z rekonstytuowanym stężeniem 25 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena histologiczna nowotworu, potwierdzenie braku dominującej histologii płaskonabłonkowej w NDRP, ocena stopnia zaawansowania choroby oraz stanu ogólnego pacjenta. Monitorowanie leczenia obejmuje kontrolę parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby przed każdym cyklem. W terapii skojarzonej z cisplatyną należy stosować odpowiednie leczenie wspomagające, w tym nawodnienie i leki przeciwwymiotne. Regularna ocena odpowiedzi na leczenie oraz monitorowanie działań niepożądanych są kluczowe dla optymalizacji terapii, a w razie konieczności dawkowanie może być modyfikowane lub leczenie przerwane. Pemetrexed Eugia powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem specjalisty z doświadczeniem w chemioterapii przeciwnowotworowej.
chemioterapia pierwszego rzutu, chemioterapia przeciwnowotworowa, histologia nieplaskonabłonkowa, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie drugiego rzutu, leczenie podtrzymujące, niedrobnokomórkowy rak płuca, parametry hematologiczne, pemetreksed disodowy, progresja choroby, przerzuty odległe, stadium miejscowo zaawansowane, stan sprawności pacjenta, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona z cisplatyną, złośliwy międzybłoniak opłucnej - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Wskazania do stosowania
Gemcytabina jest cytostatykiem o szerokim spektrum zastosowań w onkologii, dostępnym w formie proszku, koncentratu lub roztworu do infuzji. Wskazania obejmują leczenie miejscowo zaawansowanych i przerzutowych nowotworów: raka pęcherza moczowego (w skojarzeniu z cisplatyną), gruczolakoraka trzustki (monoterapia), niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) – zarówno w terapii skojarzonej z cisplatyną, jak i monoterapii u pacjentów w podeszłym wieku lub ze stanem sprawności PS 2, nabłonkowego raka jajnika (w skojarzeniu z karboplatyną po niepowodzeniu chemioterapii I rzutu i co najmniej 6-miesięcznym okresie remisji) oraz raka piersi (w skojarzeniu z paklitakselem jako leczenie drugiej linii po niepowodzeniu terapii antracyklinami). Schematy terapeutyczne są dostosowane do typu nowotworu i linii leczenia, podkreślając rolę gemcytabiny zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej.
antracykliny, chemioterapia przedoperacyjna, chemioterapia uzupełniająca, cisplatyna, gemcytabina, gruczolakorak trzustki, karboplatyna, leczenie drugiego rzutu, leczenie neoadiuwantowe, leczenie operacyjne, leczenie pierwszego rzutu, leczenie skojarzone, leczenie systemowe, lek przeciwnowotworowy, monoterapia gemcytabiną, nabłonkowy rak jajnika, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, przeżycie całkowite, rak pęcherza moczowego, rak piersi, rozpoznanie histopatologiczne, skala sprawności, stadium miejscowo zaawansowane, stadium przerzutowe, stadium zaawansowania nowotworu, związki platyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gefitinib Synthon 250 mg
Gefitinib Synthon w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do monoterapii dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, u których potwierdzono obecność aktywującej mutacji kinazy tyrozynowej receptora EGFR (EGFR-TK). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badania molekularnego potwierdzającego mutację EGFR-TK, gdyż skuteczność leku jest ściśle związana z jej obecnością. Pacjenci bez potwierdzonej mutacji nie powinni być leczeni gefitynibem ze względu na brak korzyści terapeutycznych. Lek działa poprzez selektywne hamowanie aktywności kinazy tyrozynowej EGFR, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paclitaxelum Accord 6 mg/ml
Paclitaxelum Accord to cytotoksyczny lek zawierający paklitaksel w stężeniu 6 mg/ml, stosowany w leczeniu zaawansowanych nowotworów, w tym raka jajnika, raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc (NDRP) oraz mięsaka Kaposiego w przebiegu AIDS. W raku jajnika jest wskazany zarówno w chemioterapii pierwszego rzutu (w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentek z resztkowym nowotworem >1 cm po laparotomii), jak i drugiego rzutu (po nieskuteczności terapii pochodnymi platyny). W raku piersi stosowany jest w leczeniu uzupełniającym po schemacie AC (antracyklina + cyklofosfamid), w terapii wstępnej miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi (w skojarzeniu z antracyklinami lub trastuzumabem u pacjentek z ekspresją HER-2 3+), a także jako monoterapia u pacjentek po nieskutecznym leczeniu antracyklinami lub niekwalifikujących się do takiego leczenia. W NDRP jest stosowany w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia chirurgicznego lub radioterapii. W mięsaku Kaposiego w przebiegu AIDS jest opcją po nieskuteczności liposomalnych antracyklin, choć dane skuteczności są ograniczone.
chemioterapia drugiego rzutu, chemioterapia pierwszego rzutu, cyklofosfamid, ekspresja receptora HER-2, etanol bezwodny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, laparotomia, leczenie skojarzone z cisplatyną, leczenie uzupełniające, leczenie wstępne, lek cytotoksyczny, makrogologlicerolu rycynooleinian, metoda immunohistochemiczna, mięsak Kaposiego, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuc, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór złośliwy, paklitaksel, pochodna platyny, przebieg AIDS, przerzut do węzłów chłonnych, rak jajnika, rak jajnika z przerzutami, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, skojarzenie z trastuzumabem, stadium miejscowo zaawansowane, zaawansowany rak jajnika