polimyksyna E
Polimyksyna E, znana również jako kolistyna, to antybiotyk peptydowy wyizolowany z bakterii Paenibacillus polymyxa, stosowany głównie w leczeniu infekcji wywołanych przez gram-ujemne bakterie. Jej mechanizm działania polega na zaburzaniu struktury błony komórkowej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej.
W praktyce klinicznej polimyksyna E stosowana jest przede wszystkim w leczeniu zakażeń wywoływanych przez wielolekooporne szczepy Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii oraz Klebsiella pneumoniae. Przez wiele lat była antybiotykiem ostatniej szansy ze względu na potencjalną nefrotoksyczność i neurotoksyczność.
Obecnie obserwuje się renesans stosowania kolistyny w związku z narastającą opornością bakterii na inne antybiotyki. Polimyksyna E dostępna jest w formie dożylnej oraz wziewnej, ta druga szczególnie przydatna w leczeniu zakażeń dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Dawkowanie wymaga dostosowania do funkcji nerek pacjenta ze względu na ryzyko nefrotoksyczności.
Monitorowanie leczenia kolistyną powinno obejmować regularną ocenę funkcji nerek, obserwację pod kątem objawów neurotoksyczności oraz kontrolę skuteczności terapii. W przypadku stosowania w kombinacji z innymi antybiotykami może wykazywać efekt synergistyczny, zwiększając skuteczność terapii przeciwko wielolekoopornym patogenom.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Interakcje
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk, wykazuje istotne interakcje farmaceutyczne, zwłaszcza z aminoglikozydami (gentamycyna, tobramycyna, amikacyna, streptomycyna), z którymi nie należy mieszać roztworów ze względu na fizykochemiczną niezgodność i ryzyko nasilenia nefro- i ototoksyczności. Wyjątkiem jest jednoczesne podawanie w płynie dializacyjnym podczas CAPD. Ponadto, stosowanie teikoplaniny z lekami o potencjale nefro-, neuro- i ototoksycznym, takimi jak kolistyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna oraz diuretyki pętlowe (furosemid, kwas etakrynowy), wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek oraz słuchu. Pomimo tych zaleceń, dostępne dane kliniczne nie potwierdzają synergistycznej toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
amfoterycyna B, amikacyna, aminoglikozyd, CAPD, cefalosporyna, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cisplatyna, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, farmakodynamika, farmakokinetyka, furosemid, gentamycyna, hepatotoksyczność, kolistyna, kwas etakrynowy, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, lek nefrotoksyczny, metronidazol, neurotoksyczność, niezgodność farmaceutyczna, ototoksyczność, penicylina, polimyksyna E, populacja pediatryczna, reakcja disulfiramopodobna, streptomycyna, synergiczna toksyczność, teikoplanina, tobramycyna, zapalenie otrzewnej