niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza

Niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza to patologiczny stan kliniczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zablokowaniem przejścia treści pokarmowej z żołądka do dwunastnicy. Mechaniczna przeszkoda lokalizuje się w obrębie odźwiernika żołądka lub początkowego odcinka dwunastnicy, uniemożliwiając prawidłowe opróżnianie żołądka.

Przyczynami niedrożności odźwiernikowo-dwunastniczej mogą być stany łagodne (zwężenie odźwiernika w przebiegu choroby wrzodowej, stany zapalne, włóknienie pooparzeniowe) oraz nowotwory złośliwe (rak żołądka, rak trzustki, przerzuty). U dzieci najczęstszą przyczyną jest przerostowe zwężenie odźwiernika, natomiast u dorosłych dominuje etiologia nowotworowa.

Objawy kliniczne obejmują wymioty treścią zalegającą w żołądku (często o charakterze zastoinowym, bez domieszki żółci), uczucie pełności po posiłkach, nudności, utratę masy ciała oraz bóle w nadbrzuszu. W badaniu przedmiotowym można zaobserwować rozdęcie górnej części brzucha, widoczną perystaltykę żołądka oraz odgłos pluskania przy badaniu palpacyjnym.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (gastroskopię, tomografię komputerową jamy brzusznej, badanie radiologiczne z kontrastem) oraz badania laboratoryjne oceniające zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne. Leczenie zależy od przyczyny niedrożności – może obejmować farmakoterapię, endoskopowe poszerzanie zwężenia, implantację stentów lub interwencję chirurgiczną (pyloroplastykę, gastroenterostomię lub resekcję żołądka).

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl