Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Doksylamina
Doksylamina, będąca antagonistą receptorów H1 z grupy etanoloamin, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas jej stosowania, zwłaszcza u pacjentów powyżej 65. roku życia, u których maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12,5 mg. Okres leczenia powinien być ograniczony do maksymalnie 7 dni, a w przypadku dłuższej terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec bezsenności z odbicia. Doksylamina może powodować działania niepożądane takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, senność dzienną oraz zawroty głowy. Należy unikać jej stosowania u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami mogącymi się nasilać pod wpływem działania przeciwcholinergicznego, np. jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, chorobą wrzodową czy niedrożnością przewodu pokarmowego.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania doksylaminy
- Czas trwania leczenia i dawkowanie
- Szczególne grupy pacjentów
- Działanie antycholinergiczne i związane z tym ostrzeżenia
- Interakcje z innymi lekami i środkami
- Szczególne ostrzeżenia dotyczące układów i narządów
- Nadwrażliwość na światło
- Ryzyko nadużyć i rozwój tolerancji
- Wpływ na wyniki testów diagnostycznych
- Ostrzeżenia dotyczące stosowania w ciąży, szczególnie w przypadku nudności i wymiotów
- Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania doksylaminy
Doksylamina jest substancją o działaniu przeciwhistaminowym z grupy etanoloamin, która ze względu na swoje właściwości antycholinergiczne wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Lekarz przepisujący doksylaminę powinien być świadomy potencjalnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem oraz uwzględnić odpowiednie środki ostrożności u określonych grup pacjentów.1
Czas trwania leczenia i dawkowanie
Okres leczenia doksylaminą powinien być jak najkrótszy. Leczenie zwykle trwa od kilku dni do jednego tygodnia. Leku nie należy podawać przez okres dłuższy niż 7 dni, chyba że w opinii lekarza jest to zalecane. W przypadku leczenia trwającego dłużej niż tydzień zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby obniżyć ryzyko tzw. bezsenności z odbicia.23
W przypadku wystąpienia senności w ciągu dnia zaleca się zmniejszenie dawki lub podawanie leku odpowiednio wcześniej, aby zapewnić co najmniej 8-godzinny odstęp czasu od przyjęcia leku do momentu przebudzenia. Ma to na celu uniknięcie senności w ciągu dnia, która mogłaby zaburzać codzienne funkcjonowanie pacjenta.4
Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
W przypadku osób w wieku powyżej 65 lat zalecana jest szczególna ostrożność z powodu większej wrażliwości na występowanie działań niepożądanych doksylaminy. Maksymalna dawka dobowa dla pacjentów w podeszłym wieku nie powinna przekraczać 12,5 mg. Skuteczność leczenia należy poddawać ciągłej ocenie.56
U osób starszych leki przeciwhistaminowe mogą wywoływać silniejsze działanie przeciwcholinergiczne. Należy zwrócić szczególną uwagę na zaburzenia funkcji poznawczych, takie jak niekorzystny wpływ na funkcjonowanie pamięci oraz zwiększone ryzyko upadku i zranienia. Zaburzenia te mogą występować wtórnie do przeciwcholinergicznego działania doksylaminy.7
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. W przypadku pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się zmniejszenie dawki dobowej do 12,5 mg. Nie zaleca się stosowania doksylaminy u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby.89
Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania doksylaminy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Jednak teoretycznie, w przypadku zaburzeń czynności wątroby, metabolizm doksylaminy może być zmniejszony. W przypadku zaburzeń czynności nerek może dojść również do kumulacji metabolitów.10
Działanie antycholinergiczne i związane z tym ostrzeżenia
Działanie przeciwcholinergiczne doksylaminy wodorobursztynianu zwykle objawia się suchością w jamie ustnej, zaparciami, zatrzymaniem moczu i niewyraźnym widzeniem, ale może również powodować nasilenie senności w ciągu dnia oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.11
Doksylaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z następującymi schorzeniami, które mogą ulec nasileniu w wyniku działania przeciwcholinergicznego:12
- Zatrzymanie lub utrudniony odpływ moczu
- Jaskra z zamkniętym kątem przesączania
- Nieleczone nadciśnienie wewnątrzgałkowe
- Niekontrolowana jaskra pierwotna z otwartym kątem
- Choroba wrzodowa powodująca zwężenie przewodu pokarmowego
- Niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza
- Niedrożność ujścia pęcherza moczowego
- Niedrożność przewodu pokarmowego
13
Interakcje z innymi lekami i środkami
Jednoczesne stosowanie leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy
Nie zaleca się stosowania doksylaminy u pacjentów przyjmujących jednocześnie substancje działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkohol. W trakcie leczenia należy bezwzględnie unikać spożywania alkoholu.1415
Doksylamina może powodować efekt addytywny na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w przypadku jednoczesnego stosowania z alkoholem, lekami nasennymi, lekami uspokajającymi oraz innymi lekami o działaniu hamującym na OUN. Ponadto działanie przeciwcholinergiczne leków przeciwhistaminowych może być nasilone w przypadku jednoczesnego stosowania z przeciwcholinergicznymi lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz może ulec wydłużeniu w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO).1617
Sok grejpfrutowy
Nie jest znany wpływ soku grejpfrutowego na metabolizm doksylaminy. Pacjenci powinni unikać spożywania grejpfrutów podczas stosowania doksylaminy ze względu na potencjalne ryzyko interakcji.18
Wpływ na farmakokinetykę innych leków
Wiedza na temat potencjału doksylaminy w zakresie hamowania metabolizmu innych leków jest ograniczona. Dlatego też produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym nie powinny być stosowane w skojarzeniu z doksylaminą, ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na te leki.19
Szczególne ostrzeżenia dotyczące układów i narządów
Układ oddechowy
Doksylaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub innymi zaburzeniami oddychania, takimi jak przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc. Wykazano, że leki przeciwhistaminowe zmniejszają objętość wydzieliny oskrzelowej i zwiększają jej lepkość, utrudniając tym samym odkrztuszanie. Może to prowadzić do zwężenia dróg oddechowych i nasilenia tych chorób.20
Układ nerwowy i napady drgawkowe
Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką, ponieważ leki przeciwhistaminowe mogą czasem powodować nadpobudliwość, nawet w dawkach terapeutycznych, a w rezultacie obniżać próg drgawkowy.21
Doksylaminę należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów, u których występowały ogniskowe (miejscowe) zaburzenia funkcjonowania kory mózgowej lub napady drgawek, ponieważ nawet małe dawki produktu leczniczego mogą wywołać ciężki napad padaczki. U pacjentów ze stwierdzonym organicznym uszkodzeniem mózgu i drgawkami nawet stosunkowo małe dawki doksylaminy mogą wywołać kolejne drgawki. Zaleca się wykonanie badania EEG. Nie należy przerywać leczenia przeciwdrgawkowego w trakcie stosowania doksylaminy.22
Niepamięć następcza
Nawet w dawkach terapeutycznych leki nasenne mogą wywoływać niepamięć następczą (amnezję anterogradową), szczególnie w ciągu pierwszych kilku godzin po zażyciu, mimo iż tego rodzaju oddziaływanie nie jest przypisywane bezpośrednio doksylaminie. Ryzyko to zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki, jednak wystarczająco długi, nieprzerwany sen (7-8 godzin) może je ograniczyć.23
Układ sercowo-naczyniowy
Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z niewydolnością serca oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, ponieważ leki przeciwhistaminowe mogą zwiększać ciśnienie krwi.24
W przypadku pacjentów z wydłużeniem odstępu QT należy również postępować ostrożnie, ponieważ, o ile tego typu działań nie zaobserwowano przy podawaniu doksylaminy, inne leki przeciwhistaminowe mogą powodować wydłużenie tego odstępu.25
Narząd słuchu
Doksylamina może maskować ototoksyczne działanie niektórych leków, takich jak aminoglikozydy podawane pozajelitowo, karboplatyna, cisplatyna, chlorochina i erytromycyna. Z tego względu zaleca się okresowe przeprowadzanie badań słuchu u pacjentów otrzymujących te leki jednocześnie z doksylaminą.2627
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej
Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipokaliemią lub innymi zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.2829
Odwodnienie
Leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H1 mogą nasilać objawy odwodnienia i udaru cieplnego ze względu na zmniejszone pocenie się, spowodowane ich działaniem przeciwcholinergicznym.3031
Nadwrażliwość na światło
Nie odnotowano reakcji nadwrażliwości na światło w przypadku stosowania doksylaminy, jednak podczas stosowania niektórych leków przeciwhistaminowych obserwowano zwiększoną wrażliwość skóry na światło słoneczne z fotodermatozą; dlatego podczas leczenia należy unikać opalania się.32
Ryzyko nadużyć i rozwój tolerancji
Ryzyko nadużywania i uzależnienia od doksylaminy jest niewielkie. Należy jednak uważnie monitorować występowanie objawów sugerujących nadużywanie lub uzależnienie, zwłaszcza u pacjentów ze skłonnościami do nadużywania leków w wywiadzie.33
Wielokrotne stosowanie leków nasennych i (lub) leków uspokajających może prowadzić do utraty skuteczności (powstanie tolerancji), mimo iż tego rodzaju oddziaływanie nie jest specyficznie przypisywane doksylaminie.34
Wpływ na wyniki testów diagnostycznych
Istnieją doniesienia o fałszywie dodatnich wynikach badań przesiewowych na obecność metadonu, opiatów i fosforanu fencyklidyny (PCP) w moczu podczas stosowania doksylaminy. Należy o tym pamiętać przy interpretacji wyników badań toksykologicznych.35
Leki przeciwhistaminowe mogą hamować skórną reakcję histaminową na wyciągi alergenowe, dlatego należy je odstawić na kilka dni przed wykonaniem testów skórnych.36
Ostrzeżenia dotyczące stosowania w ciąży, szczególnie w przypadku nudności i wymiotów
W przypadku stosowania doksylaminy w połączeniu z pirydoksyną w leczeniu nudności i wymiotów w ciąży, istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania tego skojarzenia w przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnych (hyperemesis gravidarum). Pacjentki z tą chorobą powinny być leczone przez specjalistę. Zaleca się wczesne rozpoczęcie leczenia porannych nudności, typowo związanych z ciążą, aby zapobiec ich progresji do niepowściągliwych wymiotów ciężarnych.3738
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Niektóre produkty zawierające doksylaminę mogą zawierać substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak barwniki azowe (żółcień pomarańczowa – E110, czerwień koszenilowa – E124, czerwień Allura AC – E129), które mogą powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Mogą one również powodować astmę, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy.3940
Produkty zawierające laktozę jednowodną nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.4142
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania