opór naczyń nerkowych

Opór naczyń nerkowych (ang. renal vascular resistance, RVR) to miara oporu, jaki naczynia krwionośne w nerkach stawiają przepływającej przez nie krwi. Jest kluczowym parametrem hemodynamicznym wpływającym na przepływ krwi przez nerki oraz filtrację kłębuszkową.

Opór naczyń nerkowych jest regulowany przez złożone mechanizmy, w tym układ renina-angiotensyna-aldosteron, aktywność układu współczulnego, czynniki śródbłonkowe (tlenek azotu, endotelina) oraz lokalne mediatory (prostaglandyny, adenozyna). Zmiany w oporze naczyń nerkowych pozwalają na precyzyjną regulację przepływu krwi przez nerki, co jest kluczowe dla utrzymania homeostazy wodno-elektrolitowej i ciśnienia tętniczego.

Podwyższony opór naczyń nerkowych obserwuje się w różnych stanach patologicznych, takich jak nadciśnienie tętnicze, zwężenie tętnicy nerkowej, ostre i przewlekłe uszkodzenie nerek, nefropatia cukrzycowa czy zespół wątrobowo-nerkowy. Diagnostyka oporu naczyń nerkowych obejmuje badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, rezonans magnetyczny) oraz ocenę parametrów hemodynamicznych.

W praktyce klinicznej monitorowanie oporu naczyń nerkowych ma znaczenie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w ocenie skuteczności terapii nefroprotekcyjnej oraz w diagnostyce różnicowej przyczyn dysfunkcji nerek. Leki wpływające na opór naczyń nerkowych, takie jak inhibitory ACE, sartany czy antagoniści wapnia, są szeroko stosowane w nefrologii i kardiologii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl