nadciśnienie niskoreninowe

Nadciśnienie niskoreninowe to szczególna postać nadciśnienia tętniczego, charakteryzująca się obniżoną aktywnością reninową osocza w stosunku do wartości oczekiwanych. Renina, enzym produkowany przez komórki aparatu przykłębuszkowego nerek, odgrywa kluczową rolę w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, który reguluje ciśnienie tętnicze i gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu.

Mechanizm nadciśnienia niskoreninowego związany jest najczęściej z nadmierną retencją sodu i wody, co prowadzi do zwiększenia objętości płynów pozakomórkowych i wzrostu ciśnienia tętniczego. Fizjologicznie, w odpowiedzi na zwiększenie objętości krwi krążącej, dochodzi do zahamowania wydzielania reniny – stąd jej obniżone stężenie w osoczu u pacjentów z tym typem nadciśnienia.

Do najczęstszych przyczyn nadciśnienia niskoreninowego zalicza się pierwotny hiperaldosteronizm (zespół Conna), zespół Liddle’a, nadmiar mineralokortykoidów, przewlekłą chorobę nerek oraz niektóre postaci nadciśnienia sodowrażliwego. Warto zauważyć, że nadciśnienie niskoreninowe występuje częściej u osób starszych, pacjentów rasy czarnej oraz w populacjach stosujących dietę bogatą w sód.

W diagnostyce nadciśnienia niskoreninowego kluczowe znaczenie ma oznaczenie aktywności reninowej osocza oraz stężenia aldosteronu, a także ocena stosunku aldosteronu do reniny. W terapii istotne jest dobranie odpowiednich leków hipotensyjnych, przy czym szczególnie skuteczne mogą być antagoniści aldosteronu, diuretyki oraz blokery kanałów wapniowych, podczas gdy inhibitory ACE i sartany mogą wykazywać mniejszą skuteczność.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Właściwości farmakodynamiczne

Chinapryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z kodem ATC C09AA06, działa poprzez hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i wydzielania aldosteronu, a w efekcie do obniżenia oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego. Po podaniu doustnym w dawkach 10-40 mg u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym, efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się w ciągu 1 godziny, osiąga maksimum po 2-4 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny. Chinapryl wykazuje korzystne działanie hemodynamiczne także u pacjentów z niewydolnością serca, zmniejszając opór obwodowy, ciśnienie tętnicze oraz ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, jednocześnie zwiększając rzut minutowy. Lek jest skuteczny u osób w różnym wieku, nie zwiększając częstości działań niepożądanych u pacjentów powyżej 65 lat, a także poprawia funkcję śródbłonka u chorych z chorobą niedokrwienną serca, co wiąże się ze zwiększoną dostępnością tlenku azotu.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, chlorowodorek chinaprylu, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, deestryfikacja, dysfunkcja śródbłonka, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, kininaza typu II, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór naczyń nerkowych, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, pomost aortalno-wieńcowy, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rzut minutowy, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Accupro 10 10 mg

Chinapryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i aktywnym składnikiem preparatu Accupro (kod ATC: C09AA06), wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe w dawkach terapeutycznych 10-40 mg. Jego efekt rozpoczyna się w ciągu 1 godziny, osiąga maksimum po 2-4 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyń obwodowych i nerkowych oraz redukcji wydzielania aldosteronu. Chinapryl poprawia funkcję śródbłonka poprzez zwiększenie dostępności tlenku azotu, co jest istotne w terapii choroby wieńcowej. Działanie hemodynamiczne obejmuje także korzystny wpływ na pacjentów z niewydolnością serca, gdzie obserwuje się zmniejszenie ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego oraz wzrost rzutu minutowego serca. Ponadto, lek zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę, co jest korzystne u pacjentów z cukrzycą lub zespołem metabolicznym.
aldosteron, angiotensyna, bradykinina, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, deestryfikacja, dysfunkcja śródbłonka, działanie naczyniokurczące, efekt przeciwnadciśnieniowy, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja przesączania, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, kininaza typu II, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór naczyń nerkowych, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, peptydylowa dipeptydaza, przewlekła choroba nerek, rzut minutowy serca, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zespół metaboliczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril Grindeks 20 mg

Lizynopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) o kodzie ATC C09AA03, działa poprzez hamowanie przekształcenia angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, z możliwym wzrostem stężenia potasu w surowicy. W badaniu klinicznym u 3164 pacjentów z niewydolnością serca stosowanie dużych dawek lizynoprylu (32,5-35 mg/dobę) w porównaniu z małymi dawkami (2,5-5 mg/dobę) wykazało istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka złożonych punktów końcowych, takich jak zgon i hospitalizacja (redukcja o 12%, p=0,002) oraz hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 24% (p=0,002). Badanie GISSI-3 potwierdziło, że lizynopryl podany w ciągu 24 godzin od ostrego zawału mięśnia sercowego zmniejsza śmiertelność o 11% (p=0,03), a w skojarzeniu z triazotanem glicerolu o 17% (p=0,02), ze szczególnymi korzyściami u osób powyżej 70 roku życia i kobiet. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią lizynopryl (10-20 mg/dobę) obniżał ciśnienie tętnicze o 13/10 mmHg oraz zmniejszał wydalanie albumin z moczem o 40%, wykazując dodatkowy nefroprotekcyjny efekt niezależny od działania hipotensyjnego, bez wpływu na kontrolę glikemii (HbA1c).
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bradykinina, ciśnienie rozkurczowe, cukrzyca typu 2, enzym konwertujący angiotensynę, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, hospitalizacja z przyczyn sercowo-naczyniowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kininaza II, mikroalbuminuria, nadciśnienie niskoreninowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, potas w surowicy krwi, przewlekła choroba nerek, triazotan glicerolu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wydalanie albumin z moczem, zaburzenie czynności nerek, zgon sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Enalapril Vitabalans

Enalapryl Vitabalans 10 mg, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia objawowego, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości krwi krążącej (np. stosowanie diuretyków, dializoterapia, biegunka). U chorych z niewydolnością serca, hiponatremią lub upośledzoną funkcją nerek konieczne jest rozpoczęcie terapii pod ścisłą kontrolą lekarską oraz monitorowanie podczas zmiany dawek. W przypadku hipotensji zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne podanie dożylne roztworu soli fizjologicznej. U pacjentów z klirensem kreatyniny < 80 ml/min dawkę należy dostosować i monitorować stężenia potasu oraz kreatyniny. Leczenie jest przeciwwskazane u pacjentów z wstrząsem kardiogennym oraz istotnym hemodynamicznie zwężeniem drogi odpływu lewej komory. Niewydolność nerek indukowana enalaprylem jest zwykle odwracalna przy wczesnym rozpoznaniu i leczeniu, jednak u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych ryzyko jest zwiększone.
afereza lipoprotein, antagonista aldosteronu, bloker receptora angiotensyny, błona wysokoprzepływowa, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja objawowa, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenowe schorzenie naczyń, kwasica metaboliczna, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie niskoreninowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie objawowe, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, piorunująca martwica wątroby, podwójna blokada układu RAA, reakcja rzekomoanafilaktyczna, trombocytopenia, upośledzona czynność nerek, wstrząs kardiogenny, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg

Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat łączący lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanału wapniowego, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Lizynopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co zmniejsza wazokonstrykcję i wydzielanie aldosteronu, prowadząc do potencjalnego wzrostu stężenia potasu w surowicy. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 32,5-35 mg/dobę lizynoprylu zmniejsza ryzyko zgonu i hospitalizacji o 8-12% u pacjentów z niewydolnością serca, a także redukuje mikroalbuminurię o 40% u chorych z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Amlodypina, podawana w dawkach 2,5-10 mg/dobę, działa poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i wieńcowych, co obniża afterload i poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, bez negatywnego wpływu na profil lipidowy czy metabolizm glukozy. W badaniu ALLHAT amlodypina nie różniła się istotnie pod względem śmiertelności od chlortalidonu, choć wiązała się z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs. 7,7%, p<0,001).
amlodypina, angina Prinzmetala, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, dusznica bolesna, efekt hipotensyjny, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie niskoreninowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, tętniczka obwodowa, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril Grindeks 10 mg

Lizynopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy leków działających na układ renina-angiotensyna, wykazuje istotne działanie hipotensyjne poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia skurczu naczyń i sekrecji aldosteronu, a w konsekwencji do obniżenia ciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie dużych dawek lizynoprylu (32,5-35 mg/dobę) u pacjentów z niewydolnością serca zmniejsza ryzyko zgonu i hospitalizacji o 8-12%, a także redukuje liczbę hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 24%. W populacji z ostrym zawałem mięśnia sercowego lizynopryl podany w ciągu 24 godzin od zdarzenia obniżał śmiertelność o 11%, a w skojarzeniu z triazotanem glicerolu o 17%. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z mikroalbuminurią lizynopryl w dawce 10-20 mg/dobę obniżał ciśnienie tętnicze o 13/10 mmHg oraz redukował wydalanie albumin z moczem o 40%, co wskazuje na korzystny wpływ na funkcję nerek niezależny od działania hipotensyjnego.
albuminuria, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, bradykinina, działanie przeciwnadciśnieniowe, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor peptydylo-dipeptydazy, kora nadnerczy, mikroalbuminuria, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pulsaren 20 20 mg

Chinapryl, będący solą chinaprylu i prolekiem chinaprylatu, jest niesulfhydrylowanym inhibitorem ACE stosowanym w dawkach od 10 mg do 40 mg w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego. Jego działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się już po 1 godzinie od podania, a pełny efekt terapeutyczny osiągany jest po 2-4 godzinach, z utrzymaniem działania przez całą dobę. Mechanizm działania polega na hamowaniu konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i naczyniowego, obniżenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności reninowej osocza. Chinapryl wykazuje korzystne efekty hemodynamiczne także u pacjentów z niewydolnością serca, poprawiając rzut minutowy i zmniejszając ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej. W terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi lub beta-adrenolitykami obserwuje się efekt synergistyczny, a skuteczność leku jest porównywalna u pacjentów młodszych i geriatrycznych, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, chinapryl, chinaprylat, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, cukrzyca typu 2, czynność śródbłonka, dysfunkcja śródbłonka, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja przesączania, gospodarka węglowodanowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, konwertaza angiotensyny, leki beta-adrenolityczne, leki moczopędne tiazydowe, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, pomosty aortalno-wieńcowe, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rzut minutowy, terapia skojarzona, tlenek azotu, udar mózgu, układ kininowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wydzielanie aldosteronu, zaburzenie metabolizmu glukozy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril Grindeks 5 mg

Lizynopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) z kodem ATC C09AA03, działa poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia efektu naczynioskurczowego i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, skutkując m.in. ryzykiem hiperkaliemii. W badaniu klinicznym na 3164 pacjentach z niewydolnością serca, stosowanie dużych dawek lizynoprylu (32,5-35 mg/dobę) w porównaniu z małymi dawkami (2,5-5 mg/dobę) wykazało 12% redukcję ryzyka złożonego punktu końcowego (zgon i hospitalizacja, p=0,002) oraz 24% zmniejszenie hospitalizacji z powodu niewydolności serca (p=0,002). W badaniu GISSI-3 na 19 394 pacjentach po ostrym zawale mięśnia sercowego lizynopryl podany w ciągu 24 godzin od zdarzenia zmniejszył śmiertelność o 11% (p=0,03), a terapia skojarzona z triazotanem glicerolu obniżyła ją o 17% (p=0,02). Działania niepożądane, takie jak niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, były przewidywalne i rzadko wymagały przerwania terapii.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, choroba naczyń mózgowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca typu 2, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kininaza II, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, triazotan glicerolu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Accupro 5 5 mg

Chinapryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA06, po podaniu ulega szybkiej deestryfikacji do aktywnego metabolitu chinaprylatu, który hamuje zarówno krążący, jak i tkankowy enzym ACE. Mechanizm działania polega na blokowaniu przemiany angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia napięcia naczyniowego, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności reninowej osocza (PRA). Efekt hipotensyjny chinaprylu pojawia się w ciągu godziny, osiąga maksimum po 2-4 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, przy dawkach od 10 mg do 40 mg. U pacjentów z nadciśnieniem obserwuje się redukcję oporu naczyń obwodowych i nerkowych, bez istotnego wpływu na częstość rytmu serca, wskaźnik sercowy czy filtrację kłębuszkową. Chinapryl wykazuje również korzystne działanie u osób z niewydolnością serca oraz poprawia funkcję śródbłonka u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, zwiększając dostępność tlenku azotu.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, czynność śródbłonka, dysfunkcja śródbłonka, enzym konwertujący angiotensynę, epizod niedokrwienny, frakcja przesączania, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza typu II, lek beta-adrenolityczny, leki moczopędne tiazydowe, nadciśnienie niskoreninowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór naczyń nerkowych, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, pomosty aortalno-wieńcowe, przewlekła choroba nerek, rzut minutowy, tlenek azotu, wskaźnik przesączania kłębuszkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Accupro 40 40 mg

Chinapryl, chlorowodorek chinaprylu, jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) z grupy C09AA06, który po przekształceniu do aktywnego metabolitu chinaprylatu hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, prowadząc do obniżenia napięcia naczyń i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Mechanizm działania obejmuje hamowanie zarówno krążącego, jak i tkankowego ACE, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego (skurczowego i rozkurczowego) przy minimalnym wpływie na częstość rytmu serca. Działanie hipotensyjne pojawia się w ciągu 1 godziny, osiąga maksimum po 2-4 godzinach, a efekt utrzymuje się przez 24 godziny przy dawkach 10-40 mg. Chinapryl zmniejsza opór naczyń obwodowych i nerkowych, nie wpływając istotnie na rzut minutowy serca, wskaźnik przesączania kłębuszkowego czy przepływ nerkowy. U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się dodatkowo zwiększenie rzutu minutowego i zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej. Lek poprawia funkcję śródbłonka tętnic wieńcowych i ramiennych poprzez zwiększenie dostępności tlenku azotu oraz zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę, co jest korzystne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, czynność śródbłonka, dysfunkcja śródbłonka, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kininaza, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny z grupy tiazydów, nadciśnienie niskoreninowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, opór naczyń nerkowych, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, peptydylowa dipeptydaza, przewlekła choroba nerek, rzut minutowy serca, tlenek azotu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych, zaburzenie metaboliczne