badanie radiofarmaceutyczne

Badanie radiofarmaceutyczne to procedura diagnostyczna z zakresu medycyny nuklearnej, polegająca na podaniu pacjentowi radiofarmaceutyku, czyli związku chemicznego zawierającego izotop promieniotwórczy, a następnie monitorowaniu jego dystrybucji w organizmie za pomocą specjalistycznych urządzeń detekcyjnych.

Radiofarmaceutyki łączą w sobie dwie kluczowe właściwości: zdolność do gromadzenia się w określonych narządach lub tkankach oraz emisję promieniowania, które może być wykryte zewnętrznie. W zależności od rodzaju badania stosuje się różne izotopy, najczęściej technet-99m, jod-123, jod-131, fluor-18 czy gal-67, połączone z odpowiednimi nośnikami biologicznymi.

Wśród najczęściej wykonywanych badań radiofarmaceutycznych znajdują się: scyntygrafia tarczycy, kości, nerek, perfuzyjna płuc, serca (SPECT), a także pozytonowa tomografia emisyjna (PET). Badania te pozwalają ocenić nie tylko strukturę anatomiczną narządów, ale przede wszystkim ich funkcję, metabolizm i perfuzję, co stanowi istotną przewagę nad wieloma innymi metodami obrazowania.

Badania radiofarmaceutyczne cechują się wysoką czułością w wykrywaniu wielu schorzeń, w tym chorób nowotworowych, sercowo-naczyniowych, neurologicznych i kostno-stawowych, często umożliwiając ich diagnostykę na wczesnym etapie rozwoju. Dawka promieniowania otrzymywana przez pacjenta jest starannie kontrolowana i zazwyczaj porównywalna lub niższa niż w przypadku badań tomografii komputerowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl