niedokrwienna martwica tkanek

Niedokrwienna martwica tkanek (inaczej: martwica niedokrwienna, zawał lub infarkt) to proces patologiczny polegający na obumarciu komórek i tkanek w wyniku przedłużonego niedoboru lub całkowitego ustania dopływu krwi do danego obszaru. Jest to najczęstsza forma martwicy występująca w praktyce klinicznej.

Patogeneza niedokrwiennej martwicy tkanek wiąże się z utratą dostępu komórek do tlenu i substancji odżywczych, co prowadzi do uruchomienia szeregu procesów patofizjologicznych, w tym: zaburzeń w funkcjonowaniu pompy sodowo-potasowej, akumulacji wapnia wewnątrzkomórkowego, aktywacji enzymów proteolitycznych oraz generacji wolnych rodników. Te mechanizmy ostatecznie prowadzą do śmierci komórek na drodze nekrozy lub apoptozy.

Klinicznie niedokrwienna martwica tkanek może manifestować się w różnych narządach, powodując takie jednostki chorobowe jak zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, zawał śledziony, zawał jelita czy martwica kości (jałowa martwica kości). Objawy zależą od lokalizacji i rozległości obszaru objętego niedokrwieniem oraz od funkcji fizjologicznej dotkniętego narządu.

Diagnostyka niedokrwiennej martwicy tkanek obejmuje badania laboratoryjne (oznaczanie markerów martwicy specyficznych dla danego narządu), badania obrazowe (USG, CT, MRI) oraz w niektórych przypadkach badania histopatologiczne. Leczenie koncentruje się na przywróceniu przepływu krwi (poprzez interwencje naczyniowe, trombolizę lub leczenie przeciwzakrzepowe), ograniczeniu uszkodzenia reperfuzyjnego oraz wspomaganiu funkcji uszkodzonego narządu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl