niszczenie erytrocytów

Niszczenie erytrocytów, zwane również hemolizą, to proces rozpadu czerwonych krwinek, prowadzący do uwolnienia hemoglobiny do osocza. W warunkach fizjologicznych erytrocyty żyją około 120 dni, po czym ulegają fizjologicznej eliminacji przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w śledzionie.

Patologiczne niszczenie erytrocytów może występować zarówno wewnątrznaczyniowo, jak i zewnątrznaczyniowo. Proces ten może być spowodowany czynnikami wrodzonymi (np. defektami błony komórkowej, zaburzeniami enzymatycznymi, hemoglobinopatiami) lub nabytymi (np. autoimmunologicznymi, mechanicznymi, toksycznymi, infekcyjnymi).

Klinicznie hemoliza objawia się niedokrwistością, żółtaczką, splenomegalią oraz podwyższonym stężeniem bilirubiny pośredniej. W diagnostyce wykorzystuje się badania morfologii krwi, retikulocytozy, stężenia haptoglobiny, bilirubiny oraz LDH. Leczenie zależy od przyczyny hemolizy i może obejmować usunięcie czynnika wywołującego, immunosupresję, splenektomię lub transfuzje krwi.

Przyspieszone niszczenie erytrocytów jest kluczowym elementem patogenezy różnych chorób hematologicznych, w tym niedokrwistości hemolitycznych, które wymagają starannej diagnostyki różnicowej i specjalistycznego leczenia hematologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl