ECOG
ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group) Performance Status to uznana międzynarodowa skala oceny sprawności pacjentów onkologicznych. Klasyfikacja ECOG kategoryzuje pacjentów w zakresie od 0 do 5, gdzie 0 oznacza pełną aktywność, a 5 oznacza zgon.
Skala ECOG ma kluczowe znaczenie w onkologii klinicznej jako narzędzie prognostyczne oraz element kwalifikacji pacjentów do określonych terapii przeciwnowotworowych. Pacjenci z wyższym stopniem ECOG (2-4) zazwyczaj gorzej reagują na intensywne leczenie onkologiczne i mają statystycznie krótszy przewidywany czas przeżycia w porównaniu do pacjentów z niższymi wartościami ECOG (0-1).
W praktyce klinicznej ocena ECOG pozwala lekarzom na obiektywizację stanu sprawności pacjenta i jest powszechnie stosowana w protokołach badań klinicznych jako kryterium włączenia/wyłączenia. Regularnie monitorowany status ECOG umożliwia również śledzenie zmian w stanie ogólnym pacjenta podczas leczenia onkologicznego, co może wpływać na modyfikacje strategii terapeutycznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka sunitynibu została szczegółowo zbadana u 135 zdrowych ochotników oraz 266 pacjentów z guzami litymi, wykazując podobne parametry w obu grupach. Dawkowanie w zakresie 25-100 mg powoduje proporcjonalny wzrost AUC i Cmax, a podczas wielokrotnego podawania obserwuje się kumulację leku (3-4-krotna) oraz jego głównego metabolitu (7-10-krotna). Stan stacjonarny osiągany jest po 10-14 dniach, przy łącznym stężeniu osoczowym sunitynibu i metabolitu wynoszącym 62,9-101 ng/ml, co odpowiada skutecznemu hamowaniu fosforylacji receptorów i zahamowaniu wzrostu nowotworów. Sunitynib wiąże się z białkami osocza w 95%, a jego metabolit w 90%, ma dużą pozorną objętość dystrybucji (2230 l) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do aktywnego dezetylosunitynibu. Okres półtrwania sunitynibu wynosi 40-60 godzin, a metabolitu 80-110 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (16%).
BCRP, biodostępność, Cmax, cytochrom P450, czynny metabolit, dawkowanie pediatryczne, dezetylosunitynib, ECOG, farmakokinetyka sunitynibu, fosforylacja receptorów, GIST, guz nowotworowy, hemodializa, induktor enzymu, inhibitor izoenzymu, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens sunitynibu, kumulacja leku, maksymalna tolerowana dawka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, sunitynib, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Sunitynib wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 25 do 100 mg, z proporcjonalnym wzrostem AUC i Cmax. Po wielokrotnym podawaniu stężenie leku w osoczu kumuluje się 3-4-krotnie, a jego głównego aktywnego metabolitu 7-10-krotnie, osiągając stan stacjonarny po 10-14 dniach. Łączne stężenie osoczowe sunitynibu i metabolitu w 14. dniu wynosi 62,9-101 ng/ml, co jest wystarczające do zahamowania fosforylacji receptorów i zahamowania wzrostu guzów. Sunitynib jest silnie wiązany z białkami osocza (95%), ma dużą objętość dystrybucji (2230 l) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do aktywnego metabolitu dezetylosunitynibu. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (16%). Okres półtrwania sunitynibu wynosi 40-60 godzin, a metabolitu 80-110 godzin. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku, co ułatwia stosowanie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, BCRP, białko oporności raka piersi, biodostępność, CYP3A4, czynny metabolit, dezetylosunitynib, Eastern Cooperative Oncology Group, ECOG, farmakokinetyka liniowa, fosforylacja receptorów, GIST, hemodializa, inhibitor, interakcja międzylekowa, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens sunitynibu, maksymalna tolerowana dawka, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, powinowactwo do białek osocza, pozorny klirens, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor, stała Ki, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, sunitynib, zaburzenie czynności wątroby
