wapnienie przerzutowe

Wapnienie przerzutowe, określane także jako kalcyfikacja metastatyczna, to patologiczny proces odkładania się złogów wapnia w tkankach miękkich organizmu przy prawidłowym lub podwyższonym stężeniu wapnia w surowicy. Jest to stan często związany z hiperkalcemią oraz zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.

W przeciwieństwie do dystroficznego wapnienia, które występuje w uszkodzonych lub martwych tkankach, wapnienie przerzutowe dotyczy zdrowych tkanek. Najczęściej lokalizuje się w naczyniach krwionośnych, nerkach, płucach, żołądku oraz rogówce. Proces ten obserwuje się głównie w przebiegu pierwotnej i wtórnej nadczynności przytarczyc, niewydolności nerek, sarkoidozy, szpiczaka mnogiego, przerzutów nowotworowych czy choroby nowotworowej z rozpadem komórek.

Patogeneza wapnienia przerzutowego związana jest z przekroczeniem iloczynu stężeń wapnia i fosforanów we krwi powyżej wartości krytycznej (70 mg²/dl²), co prowadzi do precypitacji kryształów fosforanu wapnia w tkankach. Klinicznie wapnienie przerzutowe może objawiać się zaburzeniami funkcji narządów, w których dochodzi do odkładania wapnia, prowadząc m.in. do niewydolności nerek, zaburzeń oddechowych czy zaburzeń rytmu serca.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (oznaczenie stężenia wapnia, fosforanów, PTH), badania obrazowe (RTG, TK, USG) oraz w wybranych przypadkach biopsję zajętych tkanek. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz normalizację stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, co może wymagać stosowania leków wiążących fosforany, kalcymimetyków, bifosfonianów czy dializoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl