interakcja disulfiramopodobna
Interakcja disulfiramopodobna to reakcja organizmu występująca po spożyciu alkoholu w połączeniu z pewnymi lekami lub substancjami, które hamują aktywność dehydrogenazy aldehydowej (ALDH). Nazwa pochodzi od disulfiramu (Antabus), leku stosowanego w terapii uzależnienia od alkoholu, który jako pierwszy został zidentyfikowany jako wywołujący taką reakcję.
Mechanizm tej interakcji polega na zahamowaniu enzymu ALDH, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego – toksycznego metabolitu etanolu. Skutkuje to gwałtownymi i nieprzyjemnymi objawami, które mogą obejmować: zaczerwienienie twarzy i górnej części ciała (flush), tachykardię, hiperwentylację, nudności, wymioty, ból głowy, spadek ciśnienia tętniczego, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową.
Leki wywołujące reakcję disulfiramopodobną obejmują m.in.: metronidazol, niektóre cefalosporyny (z grupą metylotiotetrazoilową, np. cefoperazon), chloramfenikol, pochodne sulfonylomocznika, grizeofulwinę, izoniazyd oraz niektóre doustne leki przeciwcukrzycowe. Również substancje zawarte w grzybach gatunku Coprinus atramentarius (czernidłak pospolity) mogą wywoływać podobne objawy po spożyciu z alkoholem.
W praktyce klinicznej istotne jest informowanie pacjentów o ryzyku wystąpienia interakcji disulfiramopodobnej podczas stosowania wymienionych leków oraz zalecanie całkowitej abstynencji alkoholowej w trakcie terapii i przez kilka dni (a nawet tygodni w przypadku niektórych substancji) po jej zakończeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Amoksiklav 875 mg + 125 mg
Amoksiklav (875 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Doustne leki przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna) mogą wykazywać zwiększenie wartości INR, co wymaga monitorowania protrombinowego i ewentualnej korekty dawki. Penicyliny, w tym amoksycylina, zmniejszają nerkowe wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do jego kumulacji i nasilenia toksyczności, szczególnie przy wysokich dawkach stosowanych w onkologii lub ciężkich postaciach łuszczycy. Probenecyd istotnie zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, podnosząc jej stężenie w surowicy, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. U pacjentów po przeszczepach, terapia Amoksiklavem obniża o około 50% minimalne stężenie czynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu (MPA), co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej, choć zwykle nie wymaga modyfikacji dawki immunosupresyjnego leku.
acenokumarol, alkohol etylowy, Amoksiklav, antybiotyk z grupy penicylin, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, farmakolog kliniczny, immunosupresja, interakcja disulfiramopodobna, interakcja farmakologiczna, kwas klawulanowy, kwas mykofenolowy, łuszczyca, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mykofenolan mofetylu, probenecyd, przeszczep narządu, przewód pokarmowy, terapia nowotworowa, wchłanianie leku, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Biofuroksym 750 mg
Cefuroksym, jako cefalosporynowy antybiotyk beta-laktamowy, ulega eliminacji głównie przez nerki, zarówno poprzez przesączanie kłębuszkowe, jak i wydzielanie cewkowe. Interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z probenecydem, który hamuje wydzielanie cewkowe, prowadzą do wydłużenia okresu półtrwania oraz wzrostu maksymalnego stężenia cefuroksymu w surowicy, co klinicznie przekłada się na konieczność unikania jednoczesnego stosowania tych leków. Dodatkowo, stosowanie cefuroksymu w wysokich dawkach wraz z diuretykami pętlowymi (np. furosemidem) lub antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększa ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek. W przypadku terapii skojarzonej z doustnymi antykoagulantami obserwuje się istotne podwyższenie INR, co wskazuje na potrzebę częstszej kontroli parametrów krzepnięcia i ewentualnej korekty dawki leków przeciwzakrzepowych.
alkohol etylowy, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy, biodostępność leku, cefalosporyna z grupą metylotiotetrazolową, cefuroksym, dieta niskosodowa, diuretyk pętlowy, doustny antykoagulant, działanie nefrotoksyczne, furosemid, interakcja disulfiramopodobna, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametry krzepnięcia, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicylina z sulbaktamem wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Antagonizm z aminoglikozydami wymaga podawania leków w różnych miejscach z co najmniej 1-godzinnym odstępem, aby uniknąć wzajemnego hamowania działania. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) mogą osłabiać bakteriobójcze działanie ampicyliny z sulbaktamem poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Probenecyd znacząco zmniejsza wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu, co prowadzi do wzrostu stężeń w surowicy i wydłużenia okresu półtrwania, zwiększając ryzyko toksyczności; w takich przypadkach zaleca się monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki. Metotreksat podawany z ampicyliną z sulbaktamem może mieć zmniejszony klirens, co skutkuje wzrostem stężenia i nasileniem toksyczności, wymagając ścisłego monitorowania i potencjalnej korekty dawek leukoworyny.
agregacja płytek krwi, allopurynol, aminoglikozyd, ampicylina z sulbaktamem, antybiotyk beta-laktamowy, antykoagulant, cefalosporyna, chloramfenikol, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, estradiol, glukuronian estriolu, grupa metylotiotetrazolowa, interakcja disulfiramopodobna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens metotreksatu, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy, leukoworyna, metoda Benedicta, metoda enzymatyczna, metoda redukcyjna, metotreksat, metronidazol, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, oksydaza glukozowa, oznaczanie glukozy w moczu, parametr koagulologiczny, probenecyd, sulfonamid, terapia skojarzona, tetracyklina, upośledzenie funkcji hepatocytów, wskaźnik krzepnięcia, wydzielanie cewkowe, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby