złogi wapnia
Złogi wapnia (zwane również zwapnieniami lub kalcyfikacjami) to patologiczne nagromadzenia soli wapniowych w tkankach miękkich organizmu. W warunkach fizjologicznych wapń występuje głównie w kościach i zębach, jednak w niektórych stanach chorobowych może odkładać się w różnych narządach i strukturach organizmu.
Zwapnienia mogą być dystroficzne (powstające w uszkodzonych lub martwiczych tkankach) lub metastatyczne (związane z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej). Najczęściej występują w naczyniach krwionośnych (miażdżyca), stawach (choroba zwyrodnieniowa), nerkach (kamica nerkowa), pęcherzyku żółciowym (kamica żółciowa) oraz w tkankach miękkich po przebytych urazach.
W diagnostyce złogów wapnia kluczowe znaczenie mają badania obrazowe, takie jak RTG, tomografia komputerowa, USG czy mammografia. Obecność zwapnień może być ważnym markerem diagnostycznym w onkologii, kardiologii i nefrologii. W niektórych przypadkach, jak np. w zwapnieniach naczyń wieńcowych, stopień kalcyfikacji koreluje z ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych.
Leczenie złogów wapnia zależy od ich lokalizacji, przyczyny powstania oraz objawów klinicznych. Może obejmować farmakoterapię, interwencje zabiegowe (np. litotrypsja w przypadku kamicy) lub leczenie chirurgiczne. W profilaktyce zwapnień istotną rolę odgrywa kontrola gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz leczenie chorób podstawowych predysponujących do powstawania złogów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Calperos 1000 400 mg Ca2+
Przedawkowanie preparatów wapnia, takich jak Calperos 500 (200 mg jonów wapnia) i Calperos 1000 (400 mg jonów wapnia), może prowadzić do hiperkalcemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu witaminy D lub jej pochodnych, które nasilają wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego. Klinicznie objawia się to szerokim spektrum symptomów, m.in. jadłowstrętem, nudnościami, zaparciami, osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami świadomości, wielomoczem, bólami kostnymi, a także poważnymi powikłaniami jak wapnica nerek, kamica nerkowa i zaburzenia rytmu serca (bradykardia, bloki przewodzenia, skrócenie QT). Długotrwałe przedawkowanie może skutkować zespołem mleczno-alkalicznym z wapnieniem przerzutowym tkanek miękkich oraz trwałymi uszkodzeniami nerek i niewydolnością narządową.
arytmia, bisfosfonian, Calperos, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, filtracja kłębuszkowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, jadłowstręt, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, osłabienie mięśniowe, ośrodkowe ciśnienie żylne, osteoklast, polidypsja, preparat wapnia, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, resorpcja kostna, śpiączka hiperkalcemiczna, wapnica nerek, wapnienie przerzutowe, wielomocz, witamina D, zespół mleczno-alkaliczny, złogi wapnia, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Przedawkowanie – DETRICAL 7000 IU
Przedawkowanie witaminy D3 w dawce 7000 IU (cholekalcyferol, lek DETRICAL) prowadzi do hiperkalcemii, która może mieć charakter ostry lub przewlekły i stanowić zagrożenie życia. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują zaburzenia rytmu serca (arytmie, skrócenie QT), nudności, wymioty, początkowo biegunkę przechodzącą w zaparcia, nadmierne pragnienie, wielomocz, odwodnienie, osłabienie mięśni, zaburzenia świadomości oraz bóle głowy i mięśniowo-stawowe. W badaniach laboratoryjnych typowo stwierdza się hiperkalcemię, hiperkalciurię oraz podwyższone stężenie 25-hydroksykalcyferolu w surowicy, co potwierdza diagnozę przedawkowania. Przewlekłe zatrucie może prowadzić do odkładania się złogów wapnia w naczyniach i tkankach, powodując ich uszkodzenie i dysfunkcję, a także azotemię wskazującą na uszkodzenie nerek.
25-hydroksykalcyferol, arytmia, azotemia, cholekalcyferol, edetynian sodu, furosemid, glikokortykosteroid, hemodializa bezwapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, izotoniczny roztwór NaCl, kalcyfikacja naczyń, kalcytonina, odstęp QT, odwodnienie, oligoanuria, poliuria, powikłania wielonarządowe, przewlekłe przedawkowanie, witamina D3, wymuszona diureza, wzmożone pragnienie, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Fascyjitis podeszwowy – Objawy
Fascyjitis podeszwowy to zapalenie powięzi podeszwowej, będące jedną z najczęstszych przyczyn bólu pięty u dorosłych, dotykające około 2 miliony pacjentów rocznie. Charakterystycznym objawem jest ból w okolicy przyczepu powięzi do kości piętowej, nasilający się szczególnie rano przy pierwszych krokach po wstaniu z łóżka (tzw. „ból pierwszego kroku”) oraz po dłuższym okresie odpoczynku. Ból może mieć charakter ostry, kłujący lub tępy i często promieniuje wzdłuż łuku stopy. Typowy przebieg obejmuje zmienność nasilenia bólu w ciągu dnia, z jego wzrostem po długotrwałym staniu lub aktywności fizycznej. Dodatkowo mogą występować objawy takie jak sztywność, obrzęk, tkliwość w okolicy pięty oraz uczucie napięcia w ścięgnie Achillesa. W diagnostyce kluczowe jest badanie fizykalne oraz wywiad, a w przewlekłych przypadkach pomocne mogą być badania obrazowe, np. ultrasonografia.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, ból pięty, choroba zwyrodnieniowa stawów, fascyjitis podeszwowy, leczenie chirurgiczne, leczenie zachowawcze, lek przeciwzapalny, łuk stopy, mikrouszkodzenie, ograniczona ruchomość stawu skokowego, ostroga piętowa, patomechanizm, płaskostopie, powięź podeszwowa, przewlekły ból, reumatoidalne zapalenie stawów, ścięgno Achillesa, stan zapalny, tkanka łączna, tkliwość palpacyjna, ultrasonografia, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Osteofity – Epidemiologia
Osteofity, czyli kostne wyrośla, są powszechną patologią, której częstość wzrasta wraz z wiekiem, dotykając około 80% mężczyzn i 60% kobiet powyżej 50. roku życia, a do 70. roku życia u 95% populacji. Osteofity piętowe występują u 15-20% populacji, z podeszwowymi (32%) i tylnymi (13%) typami, częściej u kobiet po 50. roku życia. Osteofity kręgosłupa lędźwiowego obserwuje się u 27-37% bezobjawowej populacji, a u osób powyżej 40. roku życia w USA nawet u 80%. Czynniki ryzyka obejmują wiek, genetykę, otyłość, długotrwałe obciążenie mechaniczne (np. praca stojąca, sporty biegowe i skoczne) oraz współistniejące choroby, takie jak choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoartroza), reumatoidalne zapalenie stawów, czy zapalenie rozcięgna podeszwowego (45-85% przypadków z osteofitami piętowymi). Diagnostyka opiera się głównie na zdjęciach rentgenowskich, TK i MRI, a klasyfikacja zmian wykorzystuje m.in. skalę Kellgrena i Lawrence’a.
choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, klasyfikacja Kellgrena-Lawrence’a, osteoartroza, osteofity, osteofity kręgosłupa, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, spondyloliza, spondyloza lędźwiowa, tomografia komputerowa, transformujący czynnik wzrostu, zapalenie rozcięgna podeszwowego, zespół Reitera, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złogi wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thorens 25 000 IU
Produkt leczniczy Thorens zawiera 625 µg cholekalcyferolu (25 000 IU witaminy D3) i został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały, że toksyczność związana jest głównie z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej. Wysokie dawki prowadziły do hiperkalcemii, manifestującej się wzrostem wapnia w moczu oraz obniżeniem fosforu i białka w moczu. Przedłużająca się hiperkalcemia skutkowała wapnieniem tkanek, w tym nerek (z ryzykiem upośledzenia funkcji wydalniczej), serca (wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego), aorty (zmiany strukturalne i elastyczności), grasicy (potencjalne zaburzenia immunologiczne) oraz błony śluzowej jelita (uporczywe zaburzenia wchłaniania). Badania nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w długim terminie.
cholekalcyferol, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja immunologiczna, funkcja wydalnicza, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kurczliwość mięśnia sercowego, mikrocefalia, nadzastawkowe zwężenie aorty, nieprawidłowość szkieletu, ostra toksyczność witaminy D, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność naczyniowa, wada serca, wchłanianie składników odżywczych, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna achillesa – Objawy
Zapalenie ścięgna Achillesa to stan zapalny charakteryzujący się bólem, obrzękiem i sztywnością ścięgna łączącego mięsień łydki z kością piętową, często występujący u sportowców i osób mniej aktywnych. Objawy obejmują ból pięty i kostki nasilający się podczas aktywności, poranną sztywność, tkliwość przy palpacji oraz obrzęk. W badaniu klinicznym można stwierdzić pogrubienie ścięgna, obecność guzków 2-6 cm powyżej przyczepu, trzeszczenia, zaczerwienienie i ocieplenie skóry, a w przewlekłych przypadkach zwapnienia i ostrogi kostne. Zapalenie dzieli się na nieinsercyjne (w środkowej części ścięgna) i insercyjne (w miejscu przyczepu do kości piętowej), z różnym przebiegiem i lokalizacją bólu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, a w razie potrzeby na USG lub MRI.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, ból pięty, degeneracja tkanek, guzek, kontuzja przeciążeniowa, krepitacje, MRI, nawrót choroby, objawy infekcji, obrzęk, ostre zapalenie ścięgna, ostroga kostna, palpacja, pogrubienie ścięgna, przewlekłe zapalenie ścięgna, stan zapalny, sztywność mięśni, tendinitis Achillesa, tendinoza, tkliwość, USG, zapalenie ścięgna Achillesa, zerwanie ścięgna, złogi wapnia, zwapnienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuvit D3 15000 IU/ml
Ibuvit D3 Kids w formie kropli doustnych zawiera 15 000 IU/ml cholekalcyferolu i jest stosowany zgodnie z zaleceniami, przy czym działania niepożądane są rzadkie i zwykle związane z nadwrażliwością lub przedawkowaniem witaminy D. Przedawkowanie prowadzi do hiperwitaminozy D, charakteryzującej się hiperkalcemią, która może powodować poważne powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca, odkładanie się złogów wapnia w tkankach miękkich, nadciśnienie tętnicze oraz uszkodzenia nerek i wątroby. Objawy kliniczne obejmują m.in. bóle głowy, letarg, zaburzenia psychiczne (depresja, obniżone libido), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zapalenie trzustki), a także bóle mięśniowo-szkieletowe i zmiany skórne. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem objawów toksyczności witaminy D.
aminotransferazy, arytmia, cholekalcyferol, depresja, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kalcytonina, kamica nerkowa, mocznica, nadciśnienie tętnicze, personel medyczny, światłowstręt, witamina D, zaburzenia psychotyczne, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, złogi wapnia, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Juvit D3 20 000 j.m./ml
Produkt leczniczy Juvit D3 zawiera cholekalcyferol w stężeniu 0,5 mg/ml, co odpowiada 20 000 j.m. witaminy D3 w 1 ml lub 500 j.m. w 1 kropli. Preparat cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, jednak przedawkowanie może prowadzić do hiperwitaminozy D i hiperkalcemii. Objawy toksyczności obejmują uszkodzenia mięśnia sercowego, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata łaknienia, nudności, wymioty, biegunka), hiperkalciurię, uszkodzenie nerek, poliurię, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zwapnienia ektopowe i suchość w jamie ustnej. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, a ich pojawienie się wiąże się głównie z dawkami przekraczającymi zalecane wartości terapeutyczne.
anoreksja, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-stawowy, cholekalcyferol, działanie niepożądane, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, Juvit D3, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, nudności, sarkoidoza, stężenie wapnia, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie nerek, utrata łaknienia, wielomocz, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złóg wapniowy, złogi wapnia, zwapnienie ektopowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna rzepki – Objawy
Zapalenie ścięgna rzepki (patellar tendinitis, „kolano skoczka”) to przewlekły stan zapalny ścięgna łączącego rzepkę z kością piszczelową, wywołany powtarzającymi się mikrourazami. Schorzenie dotyczy głównie sportowców uprawiających dyscypliny z dużą liczbą wyskoków, takich jak koszykówka czy siatkówka. Charakterystycznym objawem jest tępy, uporczywy ból zlokalizowany poniżej rzepki, nasilający się podczas prostowania kolana i aktywności fizycznej, zwłaszcza przy wchodzeniu po schodach, przysiadach czy skakaniu. Ból może mieć charakter rozruchowy, ustępując po rozgrzaniu, a następnie powracając po wysiłku, często nasilając się do 24 godzin po aktywności. W diagnostyce klinicznej istotne jest badanie palpacyjne, test przysiadu na pochylni oraz obrazowanie USG lub MRI, które pozwalają ocenić zmiany strukturalne ścięgna i wykluczyć inne patologie, takie jak zespół bólu rzepkowo-udowego czy uszkodzenia łąkotki.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, badanie palpacyjne, ból przedniej części kolana, chondromalacja rzepki, choroba Osgooda-Schlattera, degeneracja tkanki, guzowatość piszczeli, kolano skoczka, kość piszczelowa, objaw kina, obrzęk, obrzęk kolana, ostre zapalenie ścięgna, rezonans magnetyczny, ścięgno rzepki, stan zapalny, sztywność kolana, ultrasonografia, uszkodzenie łąkotki, wywiad i badanie fizykalne, zapalenie kaletki przedrzepkowej, zapalenie ścięgna rzepki, zdjęcie rentgenowskie, zespół bólu rzepkowo-udowy, zgrubienie ścięgna, złogi wapnia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Devikap 2000 IU
Przedawkowanie witaminy D (cholekalcyferolu) zawartej w preparacie Devikap 2000 IU prowadzi do hiperkalcemii, charakteryzującej się podwyższonym stężeniem wapnia w surowicy oraz zwiększonym wydalaniem wapnia z moczem. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, jadłowstręt), nerwowo-mięśniowego (zmęczenie, bóle głowy, bóle stawów i mięśni, osłabienie mięśni), moczowego (polidypsja, wielomocz, kamica nerkowa, wapnienie nerek, niewydolność nerek), sercowo-naczyniowego (zmiany w EKG, arytmie) oraz poważne powikłania, takie jak zapalenie trzustki i wapnienie tkanek miękkich. W skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zgonu pacjenta.
anoreksja, arytmia, cholekalcyferol, diuretyk pętlowy, furosemid, hiperkalcemia, kalcytonina, kamienie nerkowe, kortykosteroid, niewydolność nerek, nudności i wymioty, polidypsja, poliuria, przedawkowanie witaminy D, wapnienie nerek, wapnienie tkanek miękkich, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapis EKG, zespół objawów, złogi wapnia, zwapnienie przerzutowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boncel 100 000 j.m. 100 000 IU
Przedawkowanie cholekalcyferolu (witaminy D3) stanowi istotne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza ze względu na niski indeks terapeutyczny tej substancji. Toksyczność u dorosłych z prawidłową czynnością przytarczyc pojawia się przy dawkach 40 000-100 000 IU/dobę przez 1-2 miesiące, natomiast u niemowląt i małych dzieci reakcje toksyczne mogą wystąpić przy znacznie niższych dawkach. Przedawkowanie prowadzi do hiperkalcemii, hiperkalciurii oraz hiperfosfatemii, co skutkuje odkładaniem się złogów wapnia w nerkach i naczyniach krwionośnych. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, zmęczenie, ból głowy oraz późne objawy mięśniowo-szkieletowe, neurologiczne i nerkowe, w tym azotemię, poliurię i odwodnienie.
25-hydroksycholekalcyferol, azotemia, bezwapniowy dializat, czynność przytarczyc, edetynian sodu, furosemid, glikokortykoidy, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, indeks terapeutyczny, kalcytonina, kamienie nerkowe, oliguria, poliuria, przedawkowanie cholekalcyferolu, witamina D3, zatrucie witaminą D, złogi wapnia, zwapnienie naczyń krwionośnych, zwapnienie nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Dermatomyositis – Objawy
Dermatomyositis to autoimmunologiczne zapalenie mięśni i skóry, charakteryzujące się symetrycznym osłabieniem mięśni proksymalnych oraz charakterystyczną wysypką, m.in. heliotropową na powiekach i objawem Gottron’a na stawach. Choroba dotyka głównie kobiety w wieku 40-60 lat oraz dzieci między 5 a 14 rokiem życia. W przebiegu dermatomyositis obserwuje się także objawy ogólnoustrojowe, takie jak dysfagia, bóle mięśni i stawów, śródmiąższowa choroba płuc (występująca u około 33% pacjentów), a także zwiększone ryzyko nowotworów, zwłaszcza raka jajnika u kobiet. W około 20-25% przypadków występuje amyopatyczna postać choroby, gdzie dominują zmiany skórne bez istotnego osłabienia mięśniowego. Wskaźnik śmiertelności wynosi 5-10%, z najczęstszymi przyczynami zgonu związanymi z powikłaniami płucnymi, sercowymi i nowotworowymi.
arytmia serca, atrofia mięśni, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna, dermatomyositis, dysfagia, fotowrażliwość skóry, hydroksychlorochina, kalcynoza, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, metotreksat, objaw Gottron’a, osłabienie mięśni proksymalnych, owrzodzenie skóry, przykurcze stawowe, remisja, śródmiąższowa choroba płuc, wysypka heliotropowa, wysypka skórna, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie stawów, złogi wapnia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Devisol-25 150 mcg/ml
Przedawkowanie kalcyfediolu, zawartego w produkcie DEVISOL-25 (150 µg/ml, krople doustne), prowadzi do hiperkalcemii i hiperfosfatemii, które mogą utrzymywać się od 7 do 14 dni ze względu na farmakokinetykę substancji. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, zaparcia, utratę łaknienia, nadmierne pocenie się, pragnienie, bóle głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, a także poważne powikłania takie jak zwapnienia tkanek miękkich, niewydolność nerek i serca oraz przełom hiperkalcemiczny stanowiący zagrożenie życia. Warto podkreślić, że jedna kropla DEVISOL-25 zawiera 5 µg kalcyfediolu, co wymaga precyzyjnego dawkowania w praktyce klinicznej.
azotan galu, bisfosfonian, Devisol-25, dieta ubogowapniowa, diuretyk pętlowy, etydronian, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, kalcyfediol, kalcytonina, nadciśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, pamidronian, przedawkowanie kalcyfediolu, przełom hiperkalcemiczny, resorpcja kości, stężenie wapnia w surowicy, zaparcie, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Patofizjologia i mechanizm
Zwężenie mitralne jest chorobą zastawkową serca, najczęściej wynikającą z przewlekłych następstw gorączki reumatycznej, prowadzącą do zwężenia ujścia zastawki dwudzielnej i ograniczenia przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory. Patomechanizm obejmuje autoimmunologiczne zapalenie zastawki, prowadzące do zrośnięcia komisur, pogrubienia i zwapnienia płatków oraz skrócenia strun ścięgnistych. Powierzchnia zastawki mitralnej prawidłowo wynosi 4-6 cm², a hemodynamiczne objawy pojawiają się przy zmniejszeniu poniżej 2 cm², z ciężkim zwężeniem definiowanym jako powierzchnia <1 cm². W konsekwencji dochodzi do wzrostu ciśnienia w lewym przedsionku, powiększenia jego rozmiarów, rozwoju migotania przedsionków oraz nadciśnienia płucnego, które z czasem prowadzi do przerostu i niewydolności prawej komory. Zwapnienie pierścienia mitralnego (MAC) jest istotnym czynnikiem w zwyrodnieniowym zwężeniu mitralnym, różniącym się od reumatycznego mechanizmem i lokalizacją zmian.
dysfunkcja prawej komory, fetuina-A, gorączka reumatyczna, gradient ciśnień, hiperplazja błony wewnętrznej, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwioplucie, mięsień brodawkowaty, migotanie przedsionków, mimikra molekularna, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki trójdzielnej, obrzęk płuc, powikłania zakrzepowo-zatorowe, remodeling, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, struny ścięgniste, zapalenie wsierdzia, zastawka dwudzielna, zastój wątroby, zespół Ortnera, złogi wapnia, zwapnienie pierścienia mitralnego, zwężenie mitralne - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedoczynność przytarczyc jest częstym powikłaniem pooperacyjnym po zabiegach na tarczycy, z ryzykiem trwałej niedoczynności wynoszącym około 2,3%. Niezależne predyktory przejściowej niedoczynności przytarczyc obejmują niedoczynność tarczycy przed operacją (OR=3,230, 95% CI: 1,368-7,624, P=0,007), dyssekcję centralnego przedziału szyi (OR=2,196, 95% CI: 1,133-4,257, P=0,02) oraz obecność przytarczyc w preparacie operacyjnym (OR=5,547, 95% CI: 3,065-10,036, P<0,0001). Przejściowa hipokalcemia pooperacyjna jest częstsza u kobiet (OR=2,689, 95% CI: 1,049-6,895, P=0,039) i również związana z dyssekcją CCND oraz obecnością przytarczyc w preparacie. Niski poziom parathormonu (PTH) w pierwszej dobie po operacji koreluje z wysokim ryzykiem trwałej niedoczynności, a autotransplantacja przytarczyc wykazuje działanie ochronne. Wśród pacjentów z trwałą niedoczynnością 85% jest odpowiednio kontrolowanych, jednak 15% doświadcza słabej kontroli choroby, często z utrzymującą się objawową hipokalcemią pomimo terapii.
allotransplantacja przytarczyc, autotransplantacja przytarczyc, badanie histopatologiczne, choroby współistniejące, drgawki, funkcja nerek, gruczoł przytarczyczny, hipokalcemia, kamica nerkowa, niedoczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, objawowa hipokalcemia, parathormon, pooperacyjna niedoczynność przytarczyc, poziom wapnia, skurcz krtani, zaćma, złogi wapnia, zwapnienie mózgu