zastój wątroby

Zastój wątroby, określany również jako przekrwienie bierne wątroby, to stan patologiczny, w którym dochodzi do nagromadzenia krwi w narządzie na skutek utrudnionego odpływu żylnego. Najczęściej występuje jako następstwo niewydolności prawokomorowej serca, zwężenia żył wątrobowych lub zaburzeń krążenia systemowego.

W obrazie klinicznym zastoju wątroby dominuje powiększenie narządu, któremu często towarzyszy ból w prawym podżebrzu. W badaniu fizykalnym można stwierdzić wątrobę powiększoną, o gładkiej powierzchni i zaokrąglonym brzegu. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się umiarkowane podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT) oraz wskaźników cholestazy.

Diagnostyka zastoju wątroby obejmuje badania obrazowe (USG z oceną przepływów, tomografia komputerowa), badania laboratoryjne oraz ocenę funkcji serca. W badaniu ultrasonograficznym charakterystyczne jest poszerzenie żyły głównej dolnej i żył wątrobowych. W przypadkach długotrwałego zastoju może dojść do rozwoju zwłóknienia wątroby określanego jako wątroba zastoinowa.

Leczenie zastoju wątroby koncentruje się przede wszystkim na terapii choroby podstawowej – najczęściej niewydolności serca. Stosuje się leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny, beta-blokery oraz środki poprawiające kurczliwość mięśnia sercowego. W przypadkach zaawansowanych konieczne może być zastosowanie metod kardiochirurgicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl