osteoartretyzm
Osteoartretyzm (znany również jako choroba zwyrodnieniowa stawów lub osteoartroza) to przewlekła choroba układu mięśniowo-szkieletowego charakteryzująca się degeneracją chrząstki stawowej oraz przebudową kości podchrzęstnej. Jest to najczęstsza choroba stawów, która dotyka miliony osób na całym świecie, a jej częstość występowania rośnie wraz z wiekiem.
W patofizjologii osteoartretyzmu dochodzi do zaburzenia równowagi między procesami degradacji i syntezy chrząstki stawowej. Czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć żeńską, otyłość, urazy stawów, przeciążenia zawodowe oraz predyspozycje genetyczne. Choroba może dotyczyć wszystkich stawów, jednak najczęściej zajmuje stawy kolanowe, biodrowe, kręgosłup oraz drobne stawy rąk.
Objawy kliniczne osteoartretyzmu to przede wszystkim ból stawów (szczególnie podczas ruchu i po wysiłku), sztywność poranna trwająca zwykle krócej niż 30 minut, ograniczenie ruchomości stawów oraz trzeszczenia podczas ruchu. W badaniu fizykalnym można stwierdzić powiększenie obrysów stawów, bolesność przy ucisku oraz deformacje. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, MRI), które uwidaczniają zwężenie szpary stawowej, osteofity, torbiele podchrzęstne i sklerotyzację podchrzęstną.
Leczenie osteoartretyzmu ma charakter wielokierunkowy i obejmuje farmakoterapię (NLPZ, paracetamol, opioidy, leki miejscowe), fizjoterapię, redukcję masy ciała, stosowanie ortez, a w zaawansowanych przypadkach interwencje chirurgiczne, w tym endoprotezoplastykę stawów. Istotnym elementem jest również edukacja pacjenta oraz modyfikacja stylu życia mająca na celu zmniejszenie obciążenia zajętych stawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Artretyzm – Objawy
Artretyzm, obejmujący głównie chorobę zwyrodnieniową stawów (osteoartretyzm) oraz reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), charakteryzuje się przewlekłym stanem zapalnym i postępującym uszkodzeniem stawów. Osteoartretyzm dotyka około 3,8% populacji i cechuje się mechanicznym zużyciem chrząstki stawowej, z poranną sztywnością trwającą <30 minut oraz bólem nasilającym się podczas aktywności. RZS, występujące u około 0,24% populacji, ma podłoże autoimmunologiczne, objawia się symetrycznym zajęciem stawów, poranną sztywnością >1 godziny oraz objawami ogólnoustrojowymi (zmęczenie, gorączka, utrata masy ciała). Obie jednostki przebiegają w stadiach, od wczesnych zmian po zaawansowane uszkodzenia, z możliwością wystąpienia erozji kostnych, deformacji i znacznej niepełnosprawności.
błona maziowa stawów, ból stawów, choroba autoimmunologiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, chrząstka stawowa, DMARD, erozja kości, fizjoterapia, guzki reumatoidalne, lek modyfikujący przebieg choroby, nadgarstek, obrzęk stawów, ograniczony zakres ruchu, osteoartretyzm, przykurcz stawu, remisja, remisja choroby, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatolog, stan zapalny, staw śródręczno-paliczkowy, suchość oczu, sztywność stawów, zaostrzenie choroby, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon chorób i schorzeń
Artretyzm – Etiologia i przyczyny
Artretyzm to grupa ponad 100 chorób stawów charakteryzujących się stanem zapalnym, bólem, sztywnością i obrzękiem. Osteoartretyzm, najczęstsza forma, wynika z degradacji chrząstki stawowej, prowadząc do kontaktu kości z kością, a jego etiologia obejmuje czynniki genetyczne (mutacje kolagenu typu II, IV, V, VI), urazy, nadmierne obciążenie stawów oraz wiek. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje błonę maziową, z udziałem limfocytów T CD4 (Th1), a ryzyko wzrasta u nosicieli HLA-DRB1, palaczy oraz kobiet. Dna moczanowa jest spowodowana hiperurykemią i odkładaniem kryształów kwasu moczowego, często u „niedostatecznych wydalaczy” kwasu moczowego, z dietą bogatą w puryny jako czynnikiem ryzyka. Artretyzm infekcyjny wymaga natychmiastowego leczenia ze względu na ryzyko trwałego uszkodzenia stawów, a artretyzm reaktywny jest immunologiczną odpowiedzią na infekcje bakteryjne lub wirusowe poza stawem.
artretyzm, błona maziowa stawu, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna jelit, choroba zwyrodnieniowa stawów, chrząstka stawowa, dna moczanowa, dysbioza jelitowa, hiperurykemia, kwas moczowy, limfocyt T CD4+, łuszczycowe zapalenie stawów, marker genetyczny, mikrobiota jelitowa, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, osteoartretyzm, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny, toczeń, układ moczowo-płciowy, zapalenie stawów kręgosłupa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zmiana zwyrodnieniowa