nietolerancja na składniki

Nietolerancja na składniki to nieprawidłowa reakcja organizmu na pewne substancje zawarte w żywności, kosmetykach lub lekach, która w przeciwieństwie do alergii nie jest związana z odpowiedzią immunologiczną. Najczęściej spotykane nietolerancje dotyczą laktozy, glutenu, fruktozy, histaminy oraz dodatków do żywności takich jak barwniki, konserwanty czy wzmacniacze smaku.

Mechanizm nietolerancji zwykle wiąże się z niedoborem lub dysfunkcją enzymów odpowiedzialnych za trawienie określonych składników (np. niedobór laktazy przy nietolerancji laktozy) lub zaburzeniami transportu składników odżywczych. Objawy nietolerancji najczęściej obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego: bóle brzucha, wzdęcia, biegunki, nudności, ale mogą również manifestować się jako bóle głowy, zmęczenie, wysypki skórne czy problemy ze snem.

Diagnostyka nietolerancji na składniki obejmuje testy eliminacyjne, testy oddechowe (np. w nietolerancji laktozy), pomiary aktywności enzymów oraz specjalistyczne testy laboratoryjne. Leczenie polega głównie na eliminacji lub ograniczeniu spożycia nietolerowanych składników, a w niektórych przypadkach na suplementacji brakujących enzymów (np. laktazy) lub stosowaniu preparatów wspomagających trawienie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ibuprofen Catalent 400 mg

Ibuprofen Catalent w postaci kapsułek miękkich zawiera 400 mg ibuprofenu, który charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co umożliwia szybkie osiągnięcie terapeutycznego stężenia we krwi. Kapsułka ma owalny kształt, długość od 15,0 do 16,3 mm oraz średnicę od 9,9 do 10,7 mm, z przezroczystą czerwoną żelatynową otoczką i ciekłym wypełnieniem. Ibuprofen jest eliminowany głównie przez nerki, z ponad 90% dawki wydalanej w ciągu 24 godzin w postaci metabolitów lub związków sprzężonych, co świadczy o efektywnym metabolizmie i szybkim usuwaniu leku z organizmu.
absorpcja ibuprofenu, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, czerwień koszenilowa, działanie farmakologiczne, eliminacja ibuprofenu, kapsułka miękka, metabolit, metabolizm leku, nietolerancja na składniki, podanie doustne, sorbitol, substancja czynna, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg

Fervex Junior to preparat w formie granulatu do sporządzania roztworu doustnego, zawierający paracetamol (280 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz maleinian feniraminy (10 mg) w jednej saszetce. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 6-10 lat przyjmują 1 saszetkę 2 razy na dobę (maksymalnie 2 saszetki), dzieci 10-12 lat 1 saszetkę 3 razy na dobę (maksymalnie 3 saszetki), a młodzież 12-15 lat 1 saszetkę 4 razy na dobę (maksymalnie 4 saszetki). Należy zachować co najmniej 4-godzinne odstępy między dawkami i nie przekraczać zalecanych dawek, ze szczególnym uwzględnieniem maksymalnej dobowej dawki paracetamolu, która wynosi 60 mg/kg mc./dobę (do 3 g/dobę) u dzieci i młodzieży do 50 kg oraz 4 g/dobę u osób powyżej 50 kg masy ciała.
alergia, alkohol benzylowy, dawka dobowa, dawka podzielona, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, kumulacja leku, kwas askorbowy, maleinian feniraminy, mannitol, nietolerancja na składniki, niewydolność nerek, paracetamol, roztwór doustny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml

Ambroxol Aflofarm w formie syropu zawiera 30 mg ambroksolu chlorowodorku na 5 ml i jest stosowany jako mukolityk. W przypadku przedawkowania nie opisano specyficznych objawów toksycznych, jednak obserwacje kliniczne wskazują na potencjalne symptomy takie jak nudności (prawdopodobnie z powodu podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego), zmęczenie oraz nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co jest efektem nasilonego działania mukolitycznego. Brak jest swoistego antidotum, dlatego leczenie polega na postępowaniu objawowym i monitorowaniu stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem nawodnienia, ewentualnego podania leków przeciwwymiotnych oraz zapewnienia drożności dróg oddechowych w przypadku nadmiernej produkcji śluzu.
ambroksolu chlorowodorek, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, lek przeciwwymiotny, metabolizm ambroksolu, nadmierne wydzielanie śluzu, nietolerancja na składniki, nudności, odsysanie wydzieliny, parametry życiowe, płukanie żołądka, sorbitol, środek mukolityczny, węgiel aktywowany, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

nietolerancja na składniki

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Ibuprofen Catalent 400 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg

Przedawkowanie – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml