dezaktywacja in vitro

Dezaktywacja in vitro to proces laboratoryjny polegający na neutralizacji lub osłabieniu aktywności biologicznej określonych substancji, mikroorganizmów lub tkanek poza organizmem żywym. Termin „in vitro” (z łaciny „w szkle”) odnosi się do procedur wykonywanych w kontrolowanym środowisku laboratoryjnym, takim jak probówka czy szalka Petriego.

W praktyce medycznej dezaktywacja in vitro znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach, w tym w diagnostyce laboratoryjnej, badaniach farmakologicznych oraz produkcji leków i szczepionek. Dezaktywacja może być przeprowadzana za pomocą metod fizycznych (np. ogrzewanie, promieniowanie UV), chemicznych (np. użycie środków utleniających) lub enzymatycznych, w zależności od charakteru dezaktywowanego materiału.

Istotnym zastosowaniem dezaktywacji in vitro jest inaktywacja patogenów w produkcji szczepionek, gdzie mikroorganizmy chorobotwórcze są pozbawiane zdolności wywołania choroby przy jednoczesnym zachowaniu ich właściwości antygenowych. Jest to również kluczowa metoda w badaniach toksykologicznych, gdzie testuje się możliwości dezaktywacji substancji toksycznych przed ich potencjalnym wykorzystaniem w terapii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl