lek z grupy SSRI/SNRI
Leki z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) oraz SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny) to nowoczesne leki przeciwdepresyjne, które stanowią podstawę farmakoterapii zaburzeń depresyjnych i lękowych.
SSRI, do których należą m.in. fluoksetyna, sertralina, escitalopram i paroksetyna, blokują selektywnie wychwyt zwrotny serotoniny w synapsach, zwiększając jej stężenie w przestrzeni synaptycznej. Charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa, stosunkowo niewielką liczbą działań niepożądanych oraz brakiem istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy.
SNRI, takie jak wenlafaksyna, duloksetyna czy milnacipran, hamują zwrotny wychwyt zarówno serotoniny, jak i noradrenaliny, co może przekładać się na szersze spektrum działania terapeutycznego, szczególnie w przypadkach depresji opornej na leczenie czy współwystępowania bólu przewlekłego. Leki te mogą jednak częściej niż SSRI powodować wzrost ciśnienia tętniczego.
Oba typy leków wymagają stopniowego wprowadzania i odstawiania ze względu na możliwe objawy odstawienne. Pełny efekt terapeutyczny rozwija się zwykle po 2-4 tygodniach stosowania. Ze względu na profil bezpieczeństwa, leki SSRI/SNRI są obecnie lekami pierwszego wyboru w leczeniu wielu zaburzeń psychicznych, w tym depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych czy zespołu lęku napadowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Servenon
Escitalopram, lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania w populacji pediatrycznej ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości u dzieci i młodzieży. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów lękowych, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, gdyż może wystąpić paradoksalne ich nasilenie, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. U pacjentów z padaczką stosowanie escytalopramu wymaga ostrożności – lek należy odstawić w przypadku wystąpienia napadów drgawkowych lub ich nasilenia. Ponadto, u osób z historią manii lub hipomanii konieczne jest ścisłe monitorowanie, a w przypadku wystąpienia objawów manii leczenie powinno zostać przerwane. Escitalopram może również wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać dostosowania dawkowania leków hipoglikemizujących.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek z grupy SSRI, lek z grupy SSRI/SNRI, mania i hipomania, myśl samobójcza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, padaczka, parestezja, placebo, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zawrót głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram LEK-AM
Escitalopram LEK-AM, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. W początkowym okresie terapii może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. U pacjentów z padaczką lek należy odstawić przy pojawieniu się drgawek, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie konieczna jest ścisła kontrola, z natychmiastowym odstawieniem leku w przypadku fazy maniakalnej. Leczenie może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, wymagając modyfikacji dawkowania leków hipoglikemizujących. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko samobójstw, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia, oraz na możliwość wystąpienia akatyzji, hiponatremii (związanej z SIADH), krwawień skórnych i ryzyka krwotoku poporodowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub wpływających na czynność płytek krwi.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie depresyjne, depresja, doustny lek hipoglikemizujący, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie w obrębie skóry, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lek z grupy SSRI, lek z grupy SSRI/SNRI, mania i hipomania, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niewydolność serca, objaw odstawienia, padaczka, parestezja, plamica, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin Swift 15 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne toksyczne działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Lek Mozarin Swift powinien być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja płodu na escytalopram może skutkować u noworodka objawami takimi jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w ssaniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg oraz zaburzenia snu. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego leku lub zespołu odstawienia i zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość plemników, krwotok poporodowy, lek z grupy SSRI/SNRI, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność escytalopramu, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odruchu ssania, zespół odstawienia noworodka, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka