zaburzenie odruchu ssania

Zaburzenie odruchu ssania to nieprawidłowość dotycząca jednego z podstawowych odruchów prymitywnych u noworodków, który pojawia się już w życiu płodowym (od około 15-18 tygodnia ciąży) i jest w pełni rozwinięty przy urodzeniu. Prawidłowy odruch ssania polega na rytmicznych ruchach ssących w odpowiedzi na stymulację okolicy ust, co umożliwia noworodkowi efektywne pobieranie pokarmu.

Zaburzenia tego odruchu mogą mieć różne podłoże – od prostych problemów anatomicznych (np. nieprawidłowości w budowie jamy ustnej, krótkie wędzidełko języka) po poważniejsze zaburzenia neurologiczne (np. uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcje nerwów czaszkowych). Obserwuje się je częściej u wcześniaków oraz noworodków z niską masą urodzeniową, zespołami genetycznymi czy po urazach okołoporodowych.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną odruchu ssania, badanie neurologiczne oraz w uzasadnionych przypadkach badania obrazowe mózgu. Zaburzenia te mogą prowadzić do problemów z karmieniem, niedożywienia, aspiracji pokarmu i wtórnych zaburzeń rozwojowych, dlatego wymagają wczesnej interwencji ze strony specjalistów (neurologa dziecięcego, logopedy, fizjoterapeuty, doradcy laktacyjnego).

Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zaburzenia oraz obejmuje odpowiednie techniki karmienia, stymulację orofacjalną, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach postępowanie chirurgiczne (np. przy zbyt krótkim wędzidełku). Rokowanie zależy od przyczyny zaburzenia – w przypadkach uwarunkowanych anatomicznie zwykle jest dobre, natomiast przy podłożu neurologicznym może wymagać długotrwałej terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Relanium 5 mg

Diazepam, substancja czynna leku Relanium (5 mg), należy do grupy benzodiazepin i jego stosowanie w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu diazepamu na płodność, co powinno być jasno komunikowane pacjentkom w wieku rozrodczym. Lek nie jest zalecany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a terapia powinna odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim z monitorowaniem stanu matki i płodu. Diazepam może powodować u noworodków objawy farmakologiczne takie jak hipotermia, hipotonia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia odruchu ssania oraz depresję oddechową, szczególnie u wcześniaków z niedojrzałym układem enzymatycznym. Długotrwałe stosowanie w późnej ciąży może prowadzić do uzależnienia płodu i zespołu odstawienia po porodzie, objawiającego się m.in. drażliwością, zaburzeniami snu, drgawkami i zaburzeniami termoregulacji.
benzodiazepiny, depresja oddechowa, diazepam, drgawki, hipotermia, hipotonia, metabolizm leków, przenikanie do mleka matki, sedacja, trymestr ciąży, układ enzymatyczny, uzależnienie fizyczne, wcześniak, wzmożona drażliwość, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia neurobehawioralne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zaburzenie odruchu ssania, zespół odstawienia
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symfaxin ER 37,5 mg

Wenlafaksyna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, przy jednoczesnym potwierdzonym działaniu teratogennym w badaniach na zwierzętach. Stosowanie wenlafaksyny w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. drażliwością, drżeniem, hipotonią, trudnościami w karmieniu i zaburzeniami snu, które mogą wymagać interwencji medycznej, w tym karmienia przez zgłębnik i wspomagania oddychania. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko rozwoju przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), analogicznie do obserwacji w przypadku SSRI, choć brak jest bezpośrednich badań potwierdzających ten związek dla SNRI. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna przenikają do mleka matki, co może powodować u niemowląt objawy niepożądane, takie jak nadmierny płacz, drażliwość i zaburzenia snu, a także objawy odstawienia po zaprzestaniu karmienia piersią.
aktywny metabolit wenlafaksyny, drażliwość, drżenie kończyn, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, O-demetylowenlafaksyna, obniżone napięcie mięśniowe, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odruchu ssania, zaburzenie rytmu snu, zaburzenie snu, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noctofer 1 mg

Lormetazepam, substancja czynna leku Noctofer dostępnego w dawkach 0,5 mg i 1 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie reprodukcyjnym, ciąży oraz laktacji. Terapia w ciąży jest dopuszczalna wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko i brak jest bezpieczniejszych alternatyw, ze szczególnym uwzględnieniem I i III trymestru. Stosowanie lormetazepamu w ostatnim trymestrze lub okołoporodowo może prowadzić do poważnych powikłań u noworodka, takich jak zaburzenia termoregulacji, hemodynamiczne, kardiologiczne, oddechowe oraz odżywiania, a także ryzyko uzależnienia fizycznego i zespołu odstawiennego objawiającego się drażliwością, nadpobudliwością, drgawkami i zagrożeniem życia. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności konsultacji w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży oraz rozważyć odstawienie lub zmianę terapii. Stosowanie lormetazepamu jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią, a w razie konieczności leczenia należy przerwać karmienie na czas terapii, uwzględniając okres półtrwania leku przy decyzji o powrocie do karmienia.
arytmia, benzodiazepina, efekt teratogenny, hipotensja, karmienie piersią, lormetazepam, oddział neonatologiczny, okres okołoporodowy, okres półtrwania, opieka neonatologiczna, trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wada wrodzona, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odruchu ssania, zaburzenie odżywiania, zaburzenie rozwoju zarodka, zaburzenie termoregulacji, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin Swift 15 mg

Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne toksyczne działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Lek Mozarin Swift powinien być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja płodu na escytalopram może skutkować u noworodka objawami takimi jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w ssaniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg oraz zaburzenia snu. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego leku lub zespołu odstawienia i zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość plemników, krwotok poporodowy, lek z grupy SSRI/SNRI, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność escytalopramu, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odruchu ssania, zespół odstawienia noworodka, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 5 mg

Midazolam, będący benzodiazepiną stosowaną w formie roztworu do podawania doustnego, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w pierwszych dwóch trymestrach ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak ryzyko aspiracji u matki, niemiarowa czynność serca u płodu oraz obniżone napięcie mięśniowe, słaby odruch ssania, hipotermia i depresja oddechowa u noworodka. Midazolam przenika do mleka matki w ilości około 0,6% dawki przyjętej przez matkę, co wymaga rozważenia korzyści i ryzyka przy wielokrotnym stosowaniu leku w okresie laktacji. W przypadku jednorazowego podania przerwanie karmienia piersią zwykle nie jest konieczne.
amnezja, aspiracja płynów, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie teratogenne, flumazenil, hipotermia, hipotonia, hipotonia mięśniowa, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie leków do mleka, sedacja, śpiączka, splątanie umysłowe, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie odruchu ssania

zaburzenie odruchu ssania

Powiązane wpisy

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Relanium 5 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symfaxin ER 37,5 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noctofer 1 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin Swift 15 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 5 mg