ból neuropatyczny pochodzenia ośrodkowego

Ból neuropatyczny pochodzenia ośrodkowego to przewlekły zespół bólowy wynikający z uszkodzenia lub dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego). W przeciwieństwie do bólu nocyceptywnego, który jest odpowiedzią na potencjalne lub rzeczywiste uszkodzenie tkanek, ból ośrodkowy powstaje w wyniku nieprawidłowego przetwarzania sygnałów bólowych w OUN.

Najczęstsze przyczyny bólu neuropatycznego pochodzenia ośrodkowego obejmują udar mózgu (ból poudarowy), urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, padaczkę oraz nowotwory OUN. Pacjenci doświadczają zazwyczaj bólu samoistnego (niezależnego od bodźców), opisywanego jako palący, kłujący, przeszywający lub podobny do rażenia prądem, często z towarzyszącą allodynią (bólem wywołanym przez bodźce normalnie niebolesne) i hiperalgezją (wzmożoną reakcją bólową).

Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie klinicznym, badaniu neurologicznym oraz kwestionariuszach bólowych (np. DN4, painDETECT). Badania obrazowe (MRI, CT) pomagają zlokalizować uszkodzenie OUN. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne, opioidy), metody niefarmakologiczne (fizjoterapia, psychoterapia) oraz inwazyjne (neuromodulacja). Ból ten jest często oporny na standardowe leczenie przeciwbólowe, co stanowi wyzwanie terapeutyczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl