zmiany Hunnera

Zmiany Hunnera (ang. Hunner’s lesions) to charakterystyczne owrzodzenia błony śluzowej pęcherza moczowego, będące jednym z kluczowych objawów śródmiąższowego zapalenia pęcherza (interstitial cystitis) w jego klasycznej postaci. Zostały po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego ginekologa Guy’a LeRoy Hunnera w 1915 roku.

Makroskopowo zmiany Hunnera prezentują się jako czerwone, krwawiące obszary błony śluzowej pęcherza z centralnym owrzodzeniem, które podczas cystoskopii często nazywane są „pękającymi wrzodami”. Charakterystyczną cechą jest zwiększenie krwawienia po wypełnieniu pęcherza płynem lub powietrzem podczas badania. Histologicznie stwierdza się w nich naciek zapalny z limfocytów, plazmocytów i mastocytów, zwłóknienie oraz uszkodzenie nabłonka przejściowego.

Obecność zmian Hunnera jest istotnym kryterium diagnostycznym w śródmiąższowym zapaleniu pęcherza, chociaż występują one tylko u około 10-50% pacjentów z tym schorzeniem. Ich identyfikacja podczas cystoskopii z hydrodystensją (rozciągnięciem pęcherza) ma duże znaczenie w diagnostyce różnicowej przewlekłego bólu miednicy i zespołu bolesnego pęcherza. Leczenie zmian Hunnera obejmuje ich koagulację, resekcję lub iniekcje steroidów, co może przynieść znaczącą ulgę w objawach u części pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl