zespół bólowy pęcherza moczowego

Zespół bólowy pęcherza moczowego (ZBPM), dawniej zwany zespołem bolesnego pęcherza lub śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego, to przewlekły stan charakteryzujący się bólem w obrębie pęcherza moczowego, uczuciem dyskomfortu lub ucisku nad łonem, któremu towarzyszy częstomocz dzienny i/lub nocny. Ból nasilający się przy wypełnieniu pęcherza i zmniejszający się po mikcji jest głównym objawem tego schorzenia.

Etiologia ZBPM pozostaje nie w pełni wyjaśniona, ale bierze się pod uwagę kilka mechanizmów patofizjologicznych, w tym uszkodzenie warstwy glikozaminoglikanów wyścielającej wnętrze pęcherza, co prowadzi do zwiększonej przepuszczalności dla toksycznych substancji zawartych w moczu. Inne teorie obejmują zaburzenia immunologiczne, czynniki infekcyjne oraz neurogenną aktywację komórek tucznych.

Diagnostyka zespołu bólowego pęcherza moczowego opiera się na wykluczeniu innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym, takich jak infekcje układu moczowego, nowotwory, endometrioza czy kamica moczowa. Podstawowe badania obejmują badanie ogólne i posiew moczu, cystoskopię oraz badanie urodynamiczne. W przypadku wskazań wykonuje się też badania obrazowe.

Leczenie ZBPM jest wielokierunkowe i często wymaga kompleksowego podejścia. Obejmuje ono farmakoterapię (leki przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, antagoniści receptorów histaminowych), płukanie pęcherza substancjami tworzącymi warstwę ochronną (kwas hialuronowy, siarczan chondroityny), fizjoterapię dna miednicy oraz w wybranych przypadkach metody inwazyjne, jak neuromodulacja. Istotną rolę odgrywa także modyfikacja diety z eliminacją potencjalnych czynników drażniących.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl