amid angiotensyny II
Amid angiotensyny II jest syntetycznym analogiem naturalnie występującego w organizmie peptydu – angiotensyny II. W odróżnieniu od naturalnej formy, amid angiotensyny II charakteryzuje się większą stabilnością metaboliczną i przedłużonym działaniem farmakologicznym, co czyni go wartościowym narzędziem w badaniach naukowych i potencjalnie w praktyce klinicznej.
Amid angiotensyny II wiąże się z receptorami angiotensynowymi (głównie AT1), wywołując silne działanie presyjne, naczynioskurczowe oraz stymulujące wydzielanie aldosteronu. Znajduje zastosowanie w diagnostyce nadciśnienia naczyniowo-nerkowego, testach czynnościowych układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz w modelach eksperymentalnych badających mechanizmy nadciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej amid angiotensyny II (pod nazwą handlową Giapreza) został zatwierdzony do stosowania w terapii hipotensji opornej na leczenie u pacjentów w stanie wstrząsu septycznego, gdzie konwencjonalne leki wazopresyjne okazują się niewystarczające. Należy jednak pamiętać o ścisłym monitorowaniu pacjentów ze względu na potencjalne działania niepożądane, w tym zakrzepicę, niedokrwienie tkanek i progresję niewydolności narządowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tritace 10 10 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny zawartego w preparacie Tritace 10, prowadzi do nadmiernego rozszerzenia obwodowego łożyska naczyniowego, co skutkuje gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, często poniżej 90/60 mmHg, oraz ryzykiem wstrząsu hipowolemicznego. Objawy kliniczne obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię) oraz ostrą niewydolność nerek z oligurią lub anurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Mechanizmy patofizjologiczne związane są ze zwiększoną aktywnością bradykininy, zmniejszoną aktywnością angiotensyny II oraz zahamowaniem wydzielania aldosteronu, co prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Hipoperfuzja narządowa, zwłaszcza mózgu, serca i nerek, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, amid angiotensyny II, amina presyjna, anuria, bradykardia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, diureza, fenylefryna, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek wazopresyjny, łożysko naczyniowe, norepinefryna, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie kreatyniny, terapia nerkozastępcza, Tritace, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, żywica jonowymienna