depolaryzujący lek zwiotczający
Depolaryzujące leki zwiotczające to grupa środków farmakologicznych stosowanych w anestezjologii do wywołania zwiotczenia mięśni szkieletowych. Ich mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami acetylocholinowymi w płytce nerwowo-mięśniowej, co prowadzi do przedłużonej depolaryzacji błony postsynaptycznej i czasowego braku możliwości przewodzenia nowych impulsów.
Głównym przedstawicielem tej grupy jest sukcynylocholina (suksametonium), charakteryzująca się szybkim początkiem działania (30-60 sekund) i krótkim czasem trwania efektu (około 5-10 minut). Ze względu na mechanizm działania, podanie leku często wywołuje fascykulacje mięśniowe poprzedzające zwiotczenie, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, śródgałkowego oraz bólów mięśniowych po zabiegu.
Depolaryzujące leki zwiotczające posiadają szereg przeciwwskazań, w tym hipertermię złośliwą w wywiadzie, choroby nerwowo-mięśniowe, urazy oparzeniowe, uszkodzenia rdzenia kręgowego czy hiperkaliemię. Mogą wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak bradykardia, wzrost ciśnienia wewnątrzżołądkowego, uwalnianie histaminy czy potencjalnie zagrażająca życiu hiperkaliemia u predysponowanych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Interakcje
Distygminy bromek, substancja czynna Ubretidu (tabletki 5 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z miastenią i innymi schorzeniami neuromotorycznymi. Leki cholinolityczne (np. atropina) antagonizują muskarynowe efekty distygminy, co wymaga ostrożności, gdyż atropina może maskować objawy przedawkowania. Psychotropowe (trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, lit, leki przeciwhistaminowe) również osłabiają działanie muskarynowe. Distygmina wydłuża działanie depolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (suksametonium, dekametonium), co jest przeciwwskazaniem do ich łączenia, natomiast antagonizuje działanie niedepolaryzujących (pochodne kurary), co wymaga odstawienia przed zabiegami operacyjnymi. Synergistyczne działanie z innymi parasympatykomimetykami zwiększa ryzyko przełomu cholinergicznego. Interakcje z dipirydamolem, lekami antyarytmicznymi (chinidyna, prokainamid, propafenon, beta-adrenolityki), lekami miejscowo znieczulającymi (prokaina, chinina, chinidyna, chlorochina, lit) oraz glikokortykosteroidami mogą osłabiać skuteczność distygminy, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
antybiotyk aminoglikozydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, depolaryzujący lek zwiotczający, dipirydamol, distygmina bromek, działanie cholinergiczne, efekt muskarynowy, glikokortykosteroid, inhibitor esterazy, lek antyarytmiczny, lek antycholinesterazowy, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, miastenia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykomimetyk, płytka końcowa, przełom cholinergiczny, siarczan atropiny, środek owadobójczy, transmisja nerwowo-mięśniowa, układ przywspółczulny, zaburzenia oddechowe, znieczulenie miejscowe